Τσέρνομπιλ-κορονοϊός, ένα Πολυτεχνείο δρόμος...

Ηλίας Ψυχογιός 16-11-2020 20:42
Τσέρνομπιλ-κορονοϊός, ένα Πολυτεχνείο δρόμος...
Η ελληνική αριστερά επενδύει στη σχιζοφρενική πολιτική του «εγώ θα κάνω ό,τι θέλω, αλλά αν δεν συμφωνείς μαζί μου είσαι φασίστας»
Το 1986 όταν στην περιοχή της σημερινής Ουκρανίας συνέβη το μεγαλύτερο πυρηνικό ατύχημα της ιστορίας, τα ΜΜΕ της κραταιάς τότε Σοβιετικής Ένωσης όχι μονάχα απέκρυψαν το γεγονός, αλλά για μέρες οι αρχές της χώρας διέψευδαν τα πάντα.
 
Μόνο όταν οι ενδείξεις ραδιενέργειας στην διπλανή Σουηδία «χτύπησαν κόκκινο» αναγκάστηκαν να παραδεχτούν πως «κάτι συνέβη. Αλλά, ακόμα και τότε, δεν αποκάλυψαν το μέγεθος του προβλήματος.
 
Τώρα, 34 χρόνια μετά, εξακολουθούμε να πληροφορούμαστε για νέα στοιχεία για το ατύχημα που συγκλόνισε τον κόσμο και που, εκτός από τα εκατομμύρια των ανθρώπων οι οποίοι μολύνθηκαν και συνεχίζουν να υποφέρουν, συνετέλεσε τα μέγιστα στην κατάρρευση του σοβιετικού καθεστώτος και συνολικά του ανατολικού μπλοκ.
 
Στην ελληνική σοβιετία, όπου το «Κόμμα» έχει πάντα δίκιο και όσοι το αμφισβητούν είναι «ρεφορμιστές» και «αντιδραστικοί», ο αρχισυντάκτης εκείνο το βράδυ του Μαΐου του 1986 στον Ριζοσπάστη έγραφε: «Αντισοβιετικό νέφος. Ο Λευκός Οίκος συντονίζει την υστερική εκστρατεία. Η ΕΣΣΔ δηλώνει κατηγορηματικά ότι δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος».
 
Ο συγκεκριμένος άνθρωπος έμεινε στην ιστορία για μία φράση, την οποία στην πραγματικότητα δεν είπε ποτέ: «Φάτε άφοβα μαρούλια», φράση η οποία δείχνει την πίστη στην αλήθεια του κόμματος και την αδιαφορία στην αλήθεια της επιστήμης.
 
Χρόνια αργότερα, όταν το απόκομμα του Κόμματος κυβερνούσε, η επικοινωνιακή διαχείριση μίας άλλης καταστροφής, η οποία προκάλεσε 102 νεκρούς από φωτιά, έχει μείνει καρφωμένη στη μνήμη όλων μας….
 
Η φράση «Πότε θα πετάξουν τα πυροσβεστικά;» ήταν αντίστοιχη με το «φάτε άφοβα μαρούλια»,  όταν οι νεκροθάλαμοι των νοσοκομείων είχαν γεμίσει ασφυκτικά και μύριζε καμένη ανθρώπινη σάρκα στους ορόφους…
 
Και σήμερα, την ώρα που ο κόσμος ολόκληρος προσπαθεί να γλιτώσει από την χειρότερη καταστροφή μετά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο, το πνεύμα που καθοδηγεί τις πράξεις του «Κόμματος», των «αποκομμάτων» του, των ηγεσιών τους και των φανατικών οπαδών τους από το 1986 μέχρι σήμερα, παραμένει ανίκητο και ολόρθο.
 
Δεν τους νοιάζει ή, ακόμα χειρότερα, επιδιώκουν την καταστροφή γιατί μόνο μέσα από αυτή θα υπηρετήσουν τις ιδεολογικές τους εμμονές.
 
Θεωρούν πως αν καταφέρουν να κάνουν την πορεία για το Πολυτεχνείο, ανεξάρτητα αν αυτό θα είναι υγειονομική βόμβα από τη μία και αποψίλωση της αναλογικότητας από την άλλη, καθώς όλοι οι υπόλοιποι πολίτες τηρούμε τα μέτρα και είμαστε κλεισμένοι σπίτι, θα κερδίσουν πολιτικά και μικροκομματικά οφέλη.
 
Αποξενωμένοι από την κοινωνική πραγματικότητα, δεν καταλαβαίνουν πως δίνουν μία πρώτης τάξεως ευκαιρία στον Μητσοτάκη να επιβάλει την απαγόρευση με τις ευλογίες εκατομμυρίων Ελλήνων, οι οποίοι είναι έτοιμοι να τον «διαμελίσουν» πολιτικά αν δείξει με τη στάση του ότι οποιοσδήποτε είναι υπεράνω των νόμων για την προστασία της δημόσιας υγείας.
 
Ο Μητσοτάκης το έχει αντιληφθεί αυτό, γι’ αυτό δήλωσε ξεκάθαρα πως η πορεία του Πολυτεχνείου φέτος δεν θα πραγματοποιηθεί.
 
Για την αριστερά όμως αυτό δεν έχει καμία σημασία. Στην πραγματικότητα επιδιώκουν αυτή τη σύγκρουση, επειδή για αυτούς το εθνικό συμφέρον δεν έχει καμία σημασία. Δεν πιστεύουν άλλωστε στην ίδια την έννοια του Έθνους.
 
Για την αριστερά, υπάρχει μόνο η αλήθεια του Κόμματος, του όποιου κόμματος, ενώ ο λαός είναι απλά υποχρεωμένος να ακολουθεί και να υπακούει σε αυτήν.
 
Και η αλήθεια του κόμματος λέει πως δεν πρέπει να επιτραπεί σε καμία «αστική κυβέρνηση» να πετύχει.
 
Η αλήθεια του Κόμματος λέει πως η 28η Οκτωβρίου και η 25η Μαρτίου είναι «περιτρίμματα» σε σχέση με την επέτειο του Πολυτεχνείου.
 
Η αλήθεια του Κόμματος λέει «ας διαλυθούν όλα, αρκεί το Κόμμα να ωφεληθεί».
Και την ίδια ώρα, υποκριτικά και με ψεύτικο ενδιαφέρον, ο αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ λέει πως «Χρειάζονται συνεννοήσεις και όχι τεχνητή όξυνση της πόλωσης και του διχασμού»…
 
 Ο αρχιμάστορας του διχασμού, τού «ή εμείς ή αυτοί», των «γερμανοτσολιάδων» και των «Πηλιογούσηδων», ομνύει στη «συνεννόηση», επενδύοντας στη σχιζοφρενική πολιτική του «εγώ θα κάνω ό,τι θέλω, αλλά αν δεν συμφωνείς μαζί μου είσαι φασίστας».
 
Όσο κι αν σε οποιοδήποτε φυσιολογικό άνθρωπο, οι αντιφάσεις της ελληνικής αριστεράς φαίνονται παρανοϊκές, η πραγματικότητα για αυτούς δεν είναι η ίδια με των υπολοίπων ανθρώπων.
 
Για αυτούς για τους οποίους η έννοια του Έθνους είναι «δημιούργημα της αστικής τάξης» και η τήρηση των νόμων είναι «χούντα», δεν θα πρέπει να κάνει εντύπωση που 34 χρόνια μετά, η διαδρομή Τσέρνομπιλ – κορονοϊός, είναι «ένα Πολυτεχνείο δρόμος…»

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Copyright © 2019 LawAndOrder.gr

iblogo