Όντως δεν μας υποστηρίζουν ανοιχτά οι Ευρωπαίοι;

Ηλίας Ψυχογιός 03-10-2020 16:16 Τελευταία ενημέρωση: 03-10-2020 16:51
Όντως δεν μας υποστηρίζουν ανοιχτά οι Ευρωπαίοι;
Οι γκρίνιες, οι μεμψιμοιρίες και ο... Μουτζούρης

Αρκετές ήταν οι γκρίνιες για την απόφαση του Συμβουλίου Κορυφής των ηγετών της ΕΕ, με το αιτιολογικό ότι δεν υπήρξε απόφαση για κυρώσεις κατά της Τουρκίας ή ευθεία απειλή κυρώσεων.

Η αντιπολίτευση κυρίως ήταν ακόμα περισσότερο επικριτική προς τον Κυριάκο Μητσοτάκη, λέγοντας ότι γύρισε «με άδεια χέρια». Και σ’ αυτό έχει ένα δίκιο το έχει ο κ. Τσίπρας.

Όντως, ο πρωθυπουργός γύρισε χωρίς μνημόνιο...

Και από μετριοπαθείς φωνές όμως ακούστηκε ότι οι Ευρωπαίοι δεν μας στήριξαν, δεν υιοθέτησαν τις θέσεις μας, δεν πήραν μέτρα κατά της Τουρκίας, δεν... δεν... δεν...

Διαπιστώνουμε λοιπόν πως υιοθετήθηκε άκριτα από ορισμένους η άποψη πως οι Ευρωπαίοι ηγέτες «όφειλαν» να συναινέσουν σε κυρώσεις εναντίον της Τουρκίας, όπως λήφθηκαν εναντίον της Λευκορωσίας.

Όμως, ας ξεκαθαρίσουμε ορισμένα πράγματα...

Οι Ευρωπαίοι ηγέτες στις συζητήσεις τους δεν «οφείλουν» αυτοδικαίως τίποτα προς οποιονδήποτε. Η Ε.Ε. είναι μία ένωση κρατών, τα οποία έχουν το καθένα τα δικά του συμφέροντα, τις δικές του εσωτερικές πολιτικές και οικονομικές ισορροπίες και λαμβάνει τις δικές του πολιτικές αποφάσεις.

Η Ε.Ε. από την εποχή που ακόμα λεγόταν ΕΟΚ, είχε ως βασικές της αρχές τις διαπραγματεύσεις μεταξύ των μελών της και την τήρηση ισορροπιών. Οι ίδιες αρχές τηρήθηκαν και για τα μνημόνια που επιβλήθηκαν σε Ελλάδα, Ισπανία, Κύπρο και Πορτογαλία. Οι ίδιες αρχές, αν και με μεγάλη ελαστικότητα, τηρήθηκαν και κατά τη διάρκεια του «ιστορικού» Ιουλίου του 2015. Τότε που ορισμένοι καλούσαν να βγούμε από την Ε.Ε. και το ευρώ...

Συνεπώς, είναι άδικο να κατηγορούμε συλλήβδην την Ε.Ε. για τη χθεσινή της απόφαση. Και, επιπλέον, είναι άδικο επειδή στην πραγματικότητα η χθεσινή απόφαση ήταν αυτή που μπορούσε στο συγκεκριμένο χρόνο να πάρει η Ελλάδα. Στη απόφαση αναφέρεται ξεκάθαρα πως «αν η Τουρκία δεν προχωρήσει έμπρακτα στην αποκλιμάκωση στην Ανατολική Μεσόγειο, θα εφαρμοστούν τα μέτρα τα οποία αναφέροντα στο άρθρο 29 της ΣΕΕ και το άρθρο 215 της ΣΛΕΕ». Τα άρθρα αυτά είναι που προβλέπουν τις κυρώσεις.

Το πρόβλημα ορισμένων είναι ότι δεν αναγράφεται ευθέως η λέξη «κυρώσεις» στην απόφαση.

Η σκέψη αυτή όμως δεν είναι απλώς απλοϊκή, αλλά είναι επικίνδυνη από άποψη τακτικής.

Ποιος είναι ο σκοπός αυτή τη στιγμή της κυβέρνησης; Να αποκλιμακωθεί χωρίς εντάσεις η κατάσταση και να ξεκινήσουν διερευνητικές επαφές μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας.

Οι διερευνητικές επαφές δεν είναι διαπραγματεύσεις. Κατά τη διάρκειά τους τα δύο μέρη συζητούν για το αν θα προχωρήσουν σε διαπραγματεύσεις, για ποια θέματα κ.λπ.

Τι πέτυχε η χώρα μας στη χθεσινή σύνοδο; Και μάλιστα μετά την απόρριψη των πρώτων δύο κειμένων, γεγονός το οποίο, πιστέψτε με, δεν είναι απλή υπόθεση όταν απέναντι έχει τη Γερμανία.

Κατάφερε να είναι η Τουρκία έκθετη απέναντι στους Ευρωπαίους αν δεν αποκλιμακώσει και δεν προσέλθει με ειλικρίνεια στις διερευνητικές επαφές.

Πιστεύει κανείς ότι η Τουρκία θα αποκλιμακώσει επί της ουσίας; Πιστεύει κανείς ότι η Τουρκία θα προσέλθει σε οποιαδήποτε συζήτηση με ειλικρίνεια; Μόνο κάποιος αφελής.

Η χώρα μας συνεπώς κατάφερε να φέρει το blamegame στα μέτρα της. Όταν ήμασταν παιδιά το λέγαμε «ο μουτζούρης». Συνεπώς, η Τουρκία εχθές, με τη στήριξη της Ελλάδας από Κύπρο, Αυστρία, Γαλλία και άλλες ευρωπαϊκές χώρες, έμεινε με τον μουτζούρη.

Προφανώς και η Τουρκία έχει «ιστορικές συμπάθειες» με κάποιες χώρες. Αυτό όμως δεν εμπόδισε την ελληνική κυβέρνηση να πει ένα, διπλωματικό μεν, αλλά απόλυτα ξεκάθαρο «όχι» στα πρώτα δύο προσχέδια απόφασης, τα οποία δεν είχαν καμία αναφορά στην Τουρκία. Και αυτό συμβαίνει επειδή ακόμα και οι ιστορικοί της σύμμαχοι, οι οποίοι έχουν και μεγάλα συμφέροντα εντός της γείτονος, αναγκάστηκαν να επιλέξουν μεταξύ της «ιστορικής τους φιλίας» με της Τουρκία και των συμφερόντων τους εντός της ΕΕ.

Φυσικά, σε τέτοιες περιπτώσεις, τα συμφέροντα είναι πολύ μεγαλύτερα από τις «φιλίες».

Εχθές λοιπόν οι Ευρωπαίοι στήριξαν την Ελλάδα, και ανάγκασαν τη Γερμανία να εισάγει στο κείμενο όρους που δεν επιθυμούσε. Δεν χρειαζόταν να βγάλουν «πιστόλια». Αρκεί που ο Ερντογάν πήρε το μήνυμα. Γι’ αυτό και από εχθές απειλεί ολόκληρη την Ευρώπη και, αν συνεχίσει τις προκλήσεις, ακόμα και η Γερμανία θα εξαναγκαστεί να συνταχθεί με τις κυρώσεις.

Είναι άξιο αναφοράς επίσης πως η Ε.Ε. πριν από κάποιους μήνες έκανε και ένα μεγάλο βήμα προς την ολοκλήρωσή της με την αμοιβαιοποίηση των οικονομικών ενισχύσεων προς τις χώρες-μέλη της για την αντιμετώπιση της πανδημίας. Αν αυτά τα μέτρα λειτουργήσουν, η αμοιβαιοποίηση και σε άλλα ζητήματα θα θεωρείται πλέον «κεκτημένο».

Ο δε Μητσοτάκης, ακόμα κι αν δεν μας βρίσκουν σύμφωνους όλες οι αποφάσεις του, πράγμα λογικό, στα μεγάλα ζητήματα τα έχει πάει πολύ καλά. Άλλες κυβερνήσεις έχουν καταρρεύσει με πολύ μικρότερα προβλήματα.

Η μεμψιμοιρία όμως είναι ίδιον της φυλής μας. Κάποτε ήταν και η λογική. Καιρός να αντιστραφούν οι χρόνοι, να επανέλθει στον παρόντα η λογική και στο παρελθόν η μεμψιμοιρία.

Γιατί αν δεν γίνει αυτό, θα παραμείνουμε οι γραφικοί συγγενείς της Ευρώπης που «έχτιζαν Παρθενώνες όταν οι άλλοι έτρωγαν βελανίδια».

Και όπως συμβαίνει με την μεμψιμοιρία και τη λογική, έτσι και τα τελευταία θα έχουν αλλάξει χρόνο: Εμείς θα τρώμε βελανίδια όταν οι υπόλοιποι θα χτίζουν νέους Παρθενώνες.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Copyright © 2019 LawAndOrder.gr

iblogo