• Άρθρα
  • Ετικέτες
  • Αρθρογράφοι

Τουρκολιβυκή συμφωνία στον ΟΗΕ: Η νομιμοποίηση μιας παρανομίας;

Θανάσης Αργυράκης 02-10-2020 18:55
Τουρκολιβυκή συμφωνία στον ΟΗΕ: Η νομιμοποίηση μιας παρανομίας;
Ο Οργανισμός με την απόφασή του, να την καταχωρήσει, αν και δεν την νομιμοποιεί ως προς την ουσία της, καθιστά «έγκυρη» μια καραμπινάτη αυθαιρεσία Άγκυρας και Τρίπολης

Επουδενί σημαίνει αναγνώριση της συμφωνίας για την -δήθεν- οριοθέτηση της ΑΟΖ Τουρκίας-Λιβύης, το γεγονός ότι ο ΟΗΕ πρωτοκόλλησε το μνημόνιο που έχει υπογράψει η Άγκυρα με την κυβέρνηση-μαριονέτα της Τρίπολης, στη Λιβύη, αναφέρουν ελληνικοί διπλωματικοί κύκλοι.

Αν και πράγματι, ουδείς μπορεί να αναγνωρίσει τις πρωτοφανείς λαθροχειρίες της Άγκυρας και της «κυβέρνησης» της Τρίπολης, εύλογα γεννώνται ερωτηματικά, δεδομένου ότι ο ΟΗΕ κρατούσε στα συρτάρια του επί δέκα μήνες τη συμφωνία, και την εξέταζε, χωρίς να την καταγράφει στο πρωτόκολλό του.

Τώρα, ωστόσο, με την απόφασή του, να την καταχωρήσει, αν και δεν την νομιμοποιεί ως προς την ουσία της, καθιστά «έγκυρη» μια καραμπινάτη αυθαιρεσία Άγκυρας και Τρίπολης.

Συμπτώσεις;

Εξίσου ενδιαφέρον είναι το γεγονός ότι η πρωτοκόλληση του μνημονίου Άγκυρας-Τρίπολης συμπίπτει με την -λίαν επιεικώς- άνευρη τοποθέτηση της Συνόδου Κορυφής της ΕΕ απέναντι στις επιθετικές πρακτικές της Τουρκίας, καθώς και στην εμφάνιση του γενικού γραμματέα του ΝΑΤΟ ως "μεσάζοντα" για να τα βρουν οι Ελληνες με τους Τούρκους, για να αποφευχθούν έτσι οι «φασαρίες» στη νοτιοανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ.

Έρχεται, επίσης, σε μια χρονική περίοδο, κατά την οποία ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Μάικ Πομπέο, επισκέφθηκε την Ελλάδα, προκειμένου να επιβεβαιώσει την ενίσχυση της αμερικανικής παρουσίας στη χώρα μας, πλην όμως, αποφεύγοντας να καταδικάσει τις έντονα αναθεωρητικές και επεκτατικές, γεωπολιτικές βλέψεις της Τουρκίας στην ευρύτερη περιοχή. Όχι μόνο στο Αιγαίο, την Κύπρο και την Ανατολική Μεσόγειο, αλλά και στη Συρία, τη Λιβύη, και πλέον στον Καύκασο.

Η τουρκο-λιβυκή συμφωνία

Η συμφωνία οριοθέτησης των θαλασσίων ζωνών Τουρκίας-Λιβύης ανακοινώθηκε τον Νοέμβριο του 2019. Τον Ιανουάριο του 2020 κατατέθηκε στον ΟΗΕ, προκειμένου να πρωτοκολληθεί.

Τότε, είδαν το φως της δημοσιότητας πληροφορίες, σύμφωνα με τις οποίες ακόμα και ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας, κ. Προκόπης Παυλόπουλος, επικοινώνησε τηλεφωνικά με γενικό γραμματέα του ΟΗΕ, Αντόνιο Γκουτιέρες, προκειμένου να μην συμβεί κάτι τέτοιο.

Θεωρείται πολύ πιθανόν ότι οι ελληνικές διαμαρτυρίες, σε συνδυασμό με την οφθαλμοφανή αυθαιρεσία της τουρκικής πλευράς και της Τρίπολης, να χαράξουν θαλάσσιες γραμμές, κατά παράβαση κάθε έννοιας διεθνούς Δικαίου, ακόμα και της ίδιας της γεωγραφίας, προβλημάτισε την ηγεσία του ΟΗΕ.

Αυτό διήρκεσε δέκα μήνες. Τώρα, ωστόσο, αποφασίστηκε να πρωτοκολληθεί.

«Η πρωτοκόλληση και δημοσίευση των πάσης φύσεως συμφωνιών που κατατίθενται από τα κράτη στη Γραμματεία του ΟΗΕ αποτελεί τυπική και τεχνική διαδικασία», σημειώνουν διπλωματικοί κύκλοι. Και προσθέτουν: «Η ενέργεια αυτή δεν προσδίδει νομιμότητα στα πρωτοκολλημένα κείμενα, ούτε σημαίνει την αναγνώριση του περιεχομένου από τα Ηνωμένα Έθνη».

Επιπλέον, οι ίδιοι κύκλοι επισημαίνουν ότι «η εν λόγω “συμφωνία” είναι παράνομη και άκυρη, αφού συνήφθη με παράτυπο τρόπο και δεν κυρώθηκε, ως όφειλε, από τη λιβυκή Βουλή των Αντιπροσώπων, όπως φάνηκε και από την επιστολή του Προέδρου της τελευταίας προς τον γενικό γραμματέα του ΟΗΕ. Επίσης, η “συμφωνία” αυτή συνήφθη κατά παράβαση της Σύμβασης για το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας».

Καταλήγουν, δε, υπογραμμίζοντας το γεγονός ότι «ο παράνομος χαρακτήρας της "συμφωνίας" έχει τονιστεί και καταγγελθεί από τη διεθνή κοινότητα». Να σημειωθεί ότι την συγκεκριμένη συμφωνία έχει καταγγείλει, τουλάχιστον ως εξωπραγματική, σειρά μεγάλων κρατών- ελών της ΕΕ, καθώς και άλλες χώρες.

Έγκυρη παρανομία

Παρ' ότι, ωστόσο, το τουρκολιβυκό σύμφωνο πάσχει από όποια μεριά κι' αν το δει κανείς, ο ΟΗΕ αποφάσισε να το κάνει δεκτό, πρωτοκολλώντας το.

Κάτι τέτοιο, βεβαίως, επουδενί σημαίνει ότι ο Οργανισμός δέχεται την ουσία του συγκεκριμένου συμφώνου. Πόσο μάλλον, την αυθαίρετη χάραξη θαλασσίων συνόρων μεταξύ Τουρκίας και Λιβύης, η οποία μόνον στη σφαίρα της φαντασίας των εμπνευστών της μπορεί να είναι έγκυρη. Αν και αυτό είναι αμφίβολο.

Εξάλλου, η συμφωνία θα αμφισβητηθεί, με επιχειρηματολογία, από άλλα ενδιαφερόμενα κράτη στην περιοχή. Και, άμεσα θιγόμενες χώρες είναι η Ελλάδα και η Αίγυπτος.

Ωστόσο, πρωτοκολλώντας το μνημόνιο, εμμέσως πλην σαφώς, φαίνεται να αναγνωρίζει την τυπική εγκυρότητά του. Παραδέχεται, δηλαδή, ότι δεν είναι παράνομο, αλλά υπογράφτηκε από δυο νόμιμες κυβερνήσεις, αναγνωρισμένες από τον ΟΗΕ.

Κατακερματισμένη η Λιβύη

Να σημειωθεί ότι η «κυβέρνηση»-μαριονέτα της Τρίπολης είναι αναγνωρισμένη από τον ΟΗΕ, αν και μέχρι πριν από μερικούς μήνες δεν ήλεγχε παρά μόνον την πρωτεύουσα της Λιβύης και κάποια προάστιά της.

Στη συνέχεια, με την ενεργό συμβολή της Τουρκίας και του Κατάρ, τα «στραβά μάτια» του ΝΑΤΟ, καθώς και τη συμμαχία με την Μισράτα, μια άλλη «πόλη- κράτος» της πολυδιασπασμένης και εμφύλια σπαρασσόμενης Λιβυης, κατάφερε να ελέγξει σχεδόν τη μισή χώρα.

Ως γνωστόν, η Λιβύη βρίσκεται σε κατάσταση διάλυσης από το 2011, οπότε ανατράπηκε ο Μουαμάρ Καντάφι. Διαθέτει εξαιρετικά σημαντικά κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου, για τα οποία ενδιαφέρονται σφόδρα μεγάλες δυνάμεις.

Η Γαλλία και η Ιταλία, οι οποίες θέλουν μεγάλο μερίδιο στα ενεργειακά, θεωρούν τη Λιβύη ως περιοχή ζωτικών συμφερόντων τους. Ωστόσο, πλέον, άμεση εμπλοκή στις λιβυκές υποθέσεις έχει η Ρωσία, η οποία στηρίζει την Ανατολική Λιβύη, όπως επίσης και η Αίγυπτος.

Εξίσου αναβαθμισμένο ρόλο παίζει σήμερα και η Τουρκία, η οποία στηρίζει τη Δυτική Λιβύη και την «κυβέρνηση» της Τρίπολης, έχοντας την «ανοχή», αν όχι την υποστήριξη, των ΗΠΑ, οι οποίες προτιμούν να «συναλλάσσονται» με την Αγκυρα, παρά με τη Μόσχα.

Τουρκικές βάσεις

Εκτός του μνημονίου οριοθέτησης θαλασσίων ζωνών, η Άγκυρα και η «κυβέρνηση» της Τρίπολης έχουν υπογράψει και συμφωνία στρατιωτικής συνεργασίας.

Σύμφωνα με πληροφορίες που έχουν δει το φως της δημοσιότητας, η Τουρκία φέρεται να σχεδιάζει (και υλοποιεί) την κατασκευή τριών βάσεων στη Λιβύη. Ναυτικής, αεροπορικής και, ενδεχομένως, στρατιωτικής.

Κατ' αυτό τον τρόπο δημιουργεί μια ακόμα «σφήνα» κατά της Ελλάδας, αυτή τη φορά στα νότια της χώρας μας. Ως εκ τούτου, όπως ισχυρίζονται στρατιωτικοί κύκλοι, και τα σενάρια περί αναβίωσης της ελληνικής ναυτικής βάσης στη Σούδα, για την οποία όμως προς το παρόν δεν έχουν βρεθεί τα λεφτά.

Ισχυροποίηση στον ΟΗΕ

Η τουρκική παρουσία στον ΟΗΕ, πάντως, έχει αναβαθμιστεί το τελευταίο διάστημα. Είναι χαρακτηριστικό ότι η Άγκυρα, τον Ιούνιο του 2020, κατάφερε να εκλέξει, με εξαιρετικά μεγάλη πλειοψηφία μάλιστα, έναν δικό της διπλωμάτη πρόεδρο της γενικής συνέλευσης του Οργανισμού.

Πρόκειται για ένα ακόμα γεγονός που ήλθε να προστεθεί σε σειρά άλλων ηχηρών «ενδείξεων», οι οποίες δείχνουν ότι η Άγκυρα κάθε άλλο παρά «απομονωμένη» διεθνώς είναι.

Ο πρώην υπουργός για θέματα ΕΕ, επικεφαλής των ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την ΕΕ και πρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων της τουρκικής Βουλής, Βολκάν Μπόζκιρ, ήταν ο πρώτος Τούρκος πολίτης που ανέλαβε μια τόσο υψηλή θέση στον ΟΗΕ.

Η Άγκυρα, μάλιστα, θεώρησε την υπερψήφισή του ως σημαντικότερη επιτυχία της ακόμα και από εκείνη στις 17 Οκτωβρίου 2008, οπότε είχε εξασφαλίσει μια από τις θέσεις μη μονίμων μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ για τη διετία 2009-2010.

Ιδιαίτερα ενδιαφέρον είναι ότι ο Τούρκος διπλωμάτης υπερψηφίστηκε από την συντριπτική πλειοψηφία των εκατοντάδων χωρών-μελών του ΟΗΕ, ενώ είναι εμφανές ότι αρκετά κράτη-μέλη της ΕΕ (27) επίσης τον ψήφισαν. Άγνωστο είναι τι έπραξαν οι ΗΠΑ, αν και θεωρείται πολύ πιθανόν ότι τον υπερψήφισαν. Τέλος, 11 χώρες απείχαν της ψηφοφορίας, και τρεις ψήφισαν «άκυρο». Εκτιμάται ότι πρόκειται για τις Ελλάδα, Κύπρο και Αρμενία.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Copyright © 2019 LawAndOrder.gr

iblogo