• Άρθρα
  • Ετικέτες
  • Αρθρογράφοι

Σύνοδος Κορυφής: Ευχολόγια για τα ελληνοτουρκικά, νέα χάδια για την Τουρκία

Θανάσης Αργυράκης 02-10-2020 17:13
Σύνοδος Κορυφής: Ευχολόγια για τα ελληνοτουρκικά, νέα χάδια για την Τουρκία
Πολλά και σοβαρά τα ερωτήματα για την περίφημη λίστα κυρώσεων και για τη διαδικασία που ακολουθήθηκε για τη σύνταξη του κειμένου συμπερασμάτων

Με ευχολόγια για το ξεπέρασμα της έντασης στις ελληνοτουρκικές σχέσεις και νέα χάδια για τη Τουρκία, ολοκληρώθηκε η πολυδιαφημισμένη Σύνοδος Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Τα αποτελέσματά της, ειδικά όσον αφορά τις επιθετικές συμπεριφορές της Τουρκίας, είχαν προαναγγελθεί τόσο από τη Γερμανία, η οποία μέχρι το τέλος του έτους έχει την προεδρία της ΕΕ, όσο και από τις περισσότερες χώρες-μέλη της ΕΕ, που, εδώ και καιρό, επιδεικνύουν ιδιαίτερη απροθυμία να επιβάλλουν κυρώσεις, ακόμα και να απευθύνουν αυστηρές προειδοποιήσεις, προς την κατεύθυνση της Άγκυρας.

Προαναγγελία εξελίξεων

Το κλίμα, όπως όλα δείχνουν, προετοίμασε και ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ, Γενς Στόλτεμπεργκ, ανακοινώνοντας λίγο πριν τη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ, ούτε λίγο ούτε πολύ, ότι η Ελλάδα και η Τουρκία βρίσκονται σε καλό δρόμο για την αποκλιμάκωση της έντασης, και ότι υπό την διαιτησία του στρατιωτικού Οργανισμού, θα δημιουργηθεί μηχανισμός για την αποτροπή κρίσεων μεταξύ των δυο χωρών.

Κάτι που, όπως εκτιμάται, πρακτικά σημαίνει ότι ο γ.γ. του ΝΑΤΟ επιχειρεί να θέσει υπό την εποπτεία του σημαντικές πτυχές των ελληνοτουρκικών, και να δείξει, όπως άλλωστε και η γερμανική προεδρία της ΕΕ, ότι η Ελλάδα και η Τουρκία έχουν ήδη μπει στον δρόμο του διαλόγου.

Επιπλέον, το ιδανικό πρόσχημα για να μην προχωρήσει η ΕΕ στην υιοθέτηση κυρώσεων σε βάρος της Τουρκίας για τις επιθετικές κινήσεις της εντός της κυπριακής ΑΟΖ, και γενικότερα στην Ανατολική Μεσόγειο, ήταν η απόφαση του Τούρκου προέδρου, Ταγίπ Ερντογάν, να αποσύρει το τουρκικό ερευνητικό σκάφος, Oruc Reis, και τα πολεμικά πλοία που το συνόδευαν.

Απόφαση, ωστόσο, που μάλλον ελήφθη ενόψει της Συνόδου Κορυφής της ΕΕ, δίχως να σημαίνει ότι η Άγκυρα δεν θα επανέλθει με παρόμοιες επιθετικές κινήσεις.

Προσπάθεια υποβάθμισης

Εξίσου αναμενόμενες, βέβαια, ήταν οι προσπάθειες του Βερολίνου και μερίδας της ηγεσίας της ΕΕ να υποβαθμίσουν το πρόβλημα του ιστορικού αναθεωρητισμού και της επιθετικότητας της Τουρκίας.

Οι διαθέσεις αυτές, εξάλλου, είχαν καταστεί ολοφάνερες στα Συμβούλια των υπουργών Εξωτερικών της ΕΕ, τα οποία συγκλήθηκαν το προηγούμενο διάστημα. Εκεί, και πάλι η επιμονή ιδιαίτερα της κυπριακής πλευράς, να βάλει επιτέλους η ΕΕ στο τραπέζι το "πιστόλι" των κυρώσεων σε βάρος της Τουρκίας, συναντούσε την απροθυμία μεγάλης μερίδας κρατών-μελών της ΕΕ. Μάλιστα, έντονη είναι η φημολογία, σύμφωνα με την οποία, ακόμα και η Αθήνα δεν ήταν "ένθερμος" υποστηρικτής των κυπριακών θέσεων.

Αντίθετα, για λόγους που έχουν να κάνουν καθαρά στη σχέση Βερολίνου-Μόσχας, καθώς και χωρών-μελών της ΕΕ, όπως η Πολωνία και κράτη της Βαλτικής, καταβάλλονταν συστηματικά προσπάθειες να αναδειχτεί σε κυρίαρχο ζήτημα η Λευκορωσία.

Στη Λευκορωσία, ως γνωστόν, φέτος τον Αύγουστο έγιναν προεδρικές εκλογές, οι οποίες χαρακτηρίστηκαν ως διαβλητές. Από αυτές αναδείχτηκε, με το υπερβολικό ποσοστό του 80%, πρόεδρος και πάλι ο Αλεξάντρ Λουκασένκο, ο οποίος κρατάει τα ηνία της χώρας επί σχεδόν 30 έτη.

Καύκασος: Νέο τουρκικό «μέτωπο»

Ενώ, βέβαια, η ΕΕ ασχολείτο κυρίως με τη Λευκορωσία, και δευτερευόντως με τα ελληνοτουρκικά και τις επιθετικές κινήσεις της Τουρκίας, με σκάφη της να μπαινοβγαίνουν στην ελληνική, κυπριακή και αιγυπτιακή ΑΟΖ, η Τουρκία άνοιγε ένα ακόμα «μέτωπο»: Στον Καύκασο, όπου η Άγκυρα στηρίζει εμφανώς το Αζερμπαϊτζάν στην εκτεταμένη στρατιωτική επίθεση που εξαπέλυσε κατά της Αρμενίας.

Παρ' ότι, όμως, ο πόλεμος ήδη βρίσκεται στην αυλή της Ευρώπης, η ΕΕ προτίμησε να κάνει τα στραβά μάτια στην εμπόλεμη κατάσταση στον Καύκασο, όπου, όπως όλα δείχνουν, επίσης εμπλέκεται πολλαπλώς η Τουρκία.

Υπάρχει λίστα κυρώσεων;

Τη στιγμή, λοιπόν, που η ΕΕ προτίμησε να επιβάλλει κυρώσεις για τη Λευκορωσία, απέφυγε, όπως ο διάβολος το λιβάνι, να κάνει το ίδιο για την Τουρκία. Ούτε καν για τουρκικές και Δυτικές εταιρείες και πρόσωπα, που εμπλέκονται στις ανοικτά παράνομες «έρευνες» μέσα στην κυπριακή ΑΟΖ.

Η μη παρουσίαση ακόμα και της περίφημης λίστας των κυρώσεων κατά της Τουρκίας, που -υποτίθεται- έχει ήδη συντάξει η Κομμισιόν, εύλογα γεννά ερωτηματικά ακόμα και ως προς την ύπαρξή της.

Άραγε, λίστα κυρώσεων έχει συνταχθεί, όπως εδώ και μήνες υποστηρίζει πλειάδα Ελλήνων κυβερνητικών αξιωματούχων, ή αυτή είναι ανύπαρκτη; Διότι, ενώ υπήρξε συγκεκριμένη λίστα κυρώσεων σε βάρος της Λευκορωσίας, στην περίπτωση της Τουρκίας, η ΕΕ ούτε καν φρόντισε να «διαρρεύσει» το περιεχόμενό της, ενώ είναι άγνωστο εάν πράγματι υπάρχει.

Να σημειωθεί ότι αυτή η δέσμευση είχε αναληφθεί από τον υπεύθυνο για θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Άμυνας της Κομισιόν, Ισπανό, Ζοζέπ Μπορέλ, και, σύμφωνα με τις διαβεβαιώσεις τόσο της ελληνικής κυβέρνησης, όσο και της Κομισιόν, θα έπρεπε να παρουσιαστεί και να εξεταστεί στη Σύνοδο Κορυφής.

Παρά ταύτα, ενώ το προηγούμενο διάστημα οι αρμόδιοι Έλληνες κυβερνητικοί παράγοντες δεν έχαναν την ευκαιρία να απευθύνουν προειδοποιήσεις προς την Τουρκία, κραδαίνοντας το «χαρτί» των ευρωπαϊκών κυρώσεων, τις τελευταίες ημέρες επικρατεί... αφωνία.

Ακατάσχετη υποσχεσιολογία

Εκτιμάται, λοιπόν, ότι, για μια ακόμη φορά η ΕΕ περιορίστηκε στη γνωστά ευχολόγιά της περί αλληλεγγύης προς την Ελλάδα και την Κύπρο, ενώ απέφυγε να εισέλθει επί της ουσίας.

Κάτι αναμενόμενο, βέβαια, δεδομένου ότι τα περισσότερα κράτη-μέλη, εκτός των άλλων, έχουν μεγάλα οικονομικά συμφέροντα στην Τουρκία.

Πολύ περισσότερο, το ενδεχόμενο να χειροτερεύσει η -ήδη εξαιρετικά προβληματική- οικονομική κατάσταση της χώρας, εξαιτίας και ευρωπαϊκών κυρώσεων, που θα έχει τεράστιες συνέπειες στις δεκάδες χιλιάδες ευρωπαϊκές εταιρείες που κάνουν «μπίζνες» με την Τουρκία και ειδικά τις γερμανικές.

Ευρω-τουρκικός «διάλογος»

Να σημειωθεί πως δεδηλωμένη πρόθεση της γερμανικής προεδρίας της ΕΕ είναι να ανοίξει ένας ευρω-τουρκικός διάλογος με στόχο μια νέα συμφωνία μεταξύ των δύο πλευρών.

Αυτή, μεταξύ των άλλων, θα περιλαμβάνει νέα Τελωνειακή Συμφωνία. Ένα μείζονος σημασίας ζήτημα τόσο για την ΕΕ όσο και για την Τουρκία, αφού αφορά εμπορικές συναλλαγές αστρονομικών ποσών ετησίως.

Στο πλαίσιο του ευρω-τουρκικού διαλόγου είναι πολύ πιθανόν, όπως εξάλλου έχουν δηλώσει και Έλληνες πολιτικοί, να προστεθούν τα ελληνοτουρκικά και το Κυπριακό(!).

Ιδιαίτερης σημασίας, επίσης, είναι η πρόθεση των Βρυξελλών να προωθήσουν μια Διάσκεψη για την Ανατολική Μεσόγειο. Ως γνωστόν, πρώτος είχε ρίξει αυτή την «ιδέα» ο Τ. Ερντογάν. Πρόταση, πάντως, που φαίνεται ότι βρίσκει ευήκοα ώτα στις Βρυξέλλες και το Βερολίνο. Άγνωστη παραμένει η θέση της ελληνικής κυβέρνησης, η οποία, έως τώρα, δεν έχει τοποθετηθεί δημόσια.

Κοινή πεποίθηση είναι ότι μια τέτοια Διάσκεψη, με αντικείμενο τα ενεργειακά στην Αν. Μεσόγειο και τις θαλάσσιες ζώνες, ξαναβάζει στο ενεργειακό «παιχνίδι» την Τουρκία, και «νομιμοποιεί» απαιτήσεις της στη θαλάσσια περιοχή.

Η Τουρκία, ως γνωστόν, σε αντίθεση με την Κύπρο, το Ισραήλ και την Αίγυπτο έχει καθυστερήσει θεαματικά στα ενεργειακά, και τώρα ζητάει, ακόμα και με ακραία επιθετικές πρακτικές, μερίδιο στα κοιτάσματα.

Μαγείρεμα κειμένων

Ιδιαιτέρως σοβαρό θέμα, πάντως, δημιουργείται από την παρουσίαση στη Σύνοδο Κορυφής του προσχεδίου κειμένου συμπερασμάτων, στο οποίο ορισμένες πλευρές, μεταξύ των οποίων η Αθήνα και η Λευκωσία, διαφωνούσαν.

Σύμφωνα με πολύ καλούς γνώστες των διαδικασιών σε ευρωπαϊκές συνόδους, τα κείμενα αυτά προετοιμάζονται, μετά από ενδελεχή μελέτη και συζητήσεις, από τους μονίμους αντιπροσώπους, τους διπλωματικούς εκπροσώπους δηλαδή, των χωρών-μελών της ΕΕ.

Έτσι, στη Σύνοδο Κορυφής, οι Ευρωπαίοι ηγέτες εξετάζουν μόνον κάποιες λεπτομέρειες, εφόσον, βέβαια, υπάρχουν σημεία τα οποία πρέπει να ξεκαθαριστούν.

Άραγε, διερωτώνται, μια τέτοια διαδικασία δεν είχε προηγηθεί; Οι ίδιοι, πάντως, θεωρούν κάτι τέτοιο αδύνατον. Πιστεύουν, επίσης, πως είναι εξίσου αδιανόητο να μην είχαν δοθεί σε όλες τις χώρες-μέλη της ΕΕ, πριν τη Σύνοδο Κορυφής, τα προσχέδια συμπερασμάτων, όπως επίσης και να μην είχαν προηγηθεί εκτεταμένες συζητήσεις μεταξύ των Μονίμων Αντιπροσωπειών τους.

Εάν δεν είχαν δοθεί τα προσχέδια ή εάν η γερμανική προεδρία άλλαξε την τελευταία στιγμή το κείμενο, προφανώς αποτελεί ολίσθημά της.

Εάν όχι, τότε η ελληνική πλευρά γνώριζε πολύ καλά, πριν από τη Σύνοδο Κορυφής τι την περίμενε, καθώς και ότι το κείμενο συμπερασμάτων δεν ήταν παρά ένα... χαϊδολόγημα προς την Τουρκία.

Τελικώς, με την παρέμβαση της Γαλλίας, και, όπως όλα δείχνουν, μετά από «μαγειρέματα» Μακρόν-Μέρκελ, λειάνθηκαν κάποιες γωνίες του κειμένου συμπερασμάτων, το οποίο αρχικά έγειρε απολύτως υπέρ της Άγκυρας.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Copyright © 2019 LawAndOrder.gr

iblogo