Brain Drain και… εφεδρεία

Λεωνίδας Σ. Μπλαβέρης 18-02-2020 17:07
Brain Drain και… εφεδρεία
Το πρόβλημα, τα ημίμετρα και οι λύσεις που κάποιοι αποφεύγουν...

Η χθεσινή παρουσίαση των στοιχείων της ερεύνης του Συνδέσμου Επιχειρήσεων και Βιομηχανιών (ΣΕΒ) αναφορικώς με το “Brain Drain”, τη μαζική φυγή, δηλαδή, Ελλήνων επιστημόνων με υψηλού επιπέδου προσόντα και δεξιότητες στο εξωτερικό στη διάρκεια της δεκαετίας της μεγάλης οικονομικής κρίσεως που έπληξε την πατρίδα μας, καθώς και προτάσεων για την αντιμετώπισή της και της εξευρέσεως τρόπων επιστροφής τους στην Ελλάδα, είναι ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΑ, αλλά -κατά την άποψή μας- έχουν και μία διαφορετική «ανάγνωση».

Εκτός από την πολιτική (κοινωνική και οικονομική) πλευρά του ζητήματος, η διαφορετική «ανάγνωση» και ερμηνεία των συγκλονιστικών αυτών στοιχείων έχουν και μία καθαρώς στρατιωτική πτυχή, την οποία και θα προσπαθήσουμε να αναδείξουμε.

Ας δούμε πρώτα εν συντομία τα στοιχεία της έρευνας.

Συμφώνως με αυτά λοιπόν, τη δεκαετία από το 2008 έως και το 2017 έφυγαν από τη χώρα περίπου 500.000 νέοι και ικανοί άνθρωποι, 467.765 για την ακρίβεια, δηλαδή το 4,6% του συνολικού της πληθυσμού της χώρας. Το συγκλονιστικό στοιχείο της έρευνας είναι ότι το 51,4% του συνολικού αριθμού είναι άτομα ηλικίας 25-44 ετών (και αυτό το στοιχείο πρέπει να το κρατήσουμε και εμείς για τη διαφορετική ανάγνωσή μας), ενώ το 70% είναι απόφοιτοι ανωτέρας εκπαιδεύσεως.

Τα στοιχεία αυτά επισημαίνονται από την έρευνα και δεν τα αμφισβητούμε. 

Ας προσπαθήσουμε τώρα να «μεταφράσουμε» τα στοιχεία αυτά με … στρατιωτικό τρόπο, τελείως «χονδρικώς»!

Μολονότι δεν φαίνεται στην έρευνα, εκτιμάται ότι ο αριθμός ανδρών-γυναικών που έφυγαν στο εξωτερικό την προαναφερθείσα περίοδο είναι περίπου μισός-μισός. Δηλαδή περίπου 232.000 άνδρες και άλλες τόσες γυναίκες. Από τους 232.000 άνδρες το 51,4% συμφώνως με την έρευνα είναι ηλικίας 25-44 ετών, ποσοστό που αντιστοιχεί σε περίπου 120.000 άνδρες στη λεγόμενη «στρατιωτική τους ηλικία». Ηλικία δηλαδή που είτε υπηρετούν τη στρατιωτική τους θητεία, είτε την έχουν υπηρετήσει και αποτελούν την ενεργό εφεδρεία της χώρας μας, που μπορεί να κληθεί ανά πάσα στιγμή υπό τα όπλα αν οψέποτε αυτό (ο μη γένοιτο) απαιτηθεί!

Πρακτικώς αυτό σημαίνει ότι αν ΑΥΡΙΟ οι ελληνοτουρκικές σχέσεις επιδεινωθούν και έχουμε πόλεμο ή κρίση και απαιτηθεί να γίνει ΕΠΙΣΤΡΑΤΕΥΣΗ, θα λείπουν ΝΟΜΙΜΩΣ περίπου 120.000 άνδρες, οι οποίοι λογικώς υπολογίζονται και οι οποίοι –στα χαρτιά– «γεμίζουν» μονάδες, ταξιαρχίες και μεραρχίες εφέδρων, που απλώς θα υπάρχουν στα…χαρτιά! Τώρα τι είδους επιστράτευση θα είναι αυτή είναι «άλλου παππά Ευαγγέλιο» που λέει και ο λαός.

Με αυτές τις προϋποθέσεις, με αυτούς τους αριθμητικούς περιορισμούς, μπορεί να γίνει επιστράτευση; Ασφαλώς όχι. Μπορεί συνακόλουθα να προχωρήσει σε κάποια αντιπαράθεση με τον –οποιονδήποτε– οι σχέσεις μας έχουν φτάσει στο απροχώρητο; Ασφαλώς ναι. Αλλά όχι με τις καλύτερες των περιπτώσεων θα σπεύσουμε να συμπληρώσουμε εμείς. 

Το μείζον αυτό πρόβλημα είναι ασφαλώς γνωστό στην πολιτική και κυρίως στη στρατιωτική ηγεσία του ΥΠΕΘΑ και σε συνδυασμό με τις μειωμένες αποδώσεις των κλάσεων στρατευσίμων επιτείνει έτι περαιτέρω το όλο πρόβλημα, γι’ αυτό και τα τελευταία χρόνια βλέπουμε προσπάθεια «επιλύσεώς» του με -κατά την άποψή μας- «ημίμετρα». Τα χρήματα για την εκπαίδευση των εφέδρων έχουν μειωθεί, οι κλήσεις εφέδρων για εκπαίδευση έχουν επίσης μειωθεί, αλλά αντιθέτως έχουν διατηρηθεί στο ίδιο επίπεδο οι κλήσεις εφέδρων Ειδικών Δυνάμεων και ορισμένων άλλων «κρίσιμων» κατηγοριών εφέδρων. Αποτέλεσμα όλων αυτών είναι να βλέπουμε να διεξάγονται μεγάλες διακλαδικές, ασκήσεις, επιπέδου «Παρμενίωνα» και σε αυτήν να καλούνται 100-200 έφεδροι σε σχέση με τους περισσότερους από 1.500-2.000 που καλούνταν μερικά χρόνια πριν.    

Σε κάθε όμως περίπτωση, όλα αυτά τα μέτρα (και ασφαλώς αρκετά άλλα που δεν είναι του παρόντος) λαμβάνονται για την αντιμετώπιση του προβλήματος. Είναι όμως ικανά για να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικώς το πρόβλημα αυτό; Πιστεύουμε πώς όχι, αποτελώντας απλώς «ημίμετρα»

Αυτό που πιστεύουμε ότι χρειάζεται να γίνει και πρέπει να γίνει ΑΜΕΣΑ –«χθες» κατά τη δημοσιογραφική ορολογία– είναι μία μελέτη για τη ΡΙΖΙΚΗ αντιμετώπιση του γενικότερου ζητήματος της εφεδρείας στη χώρα μας, που να στηρίζεται στο ΡΕΑΛΙΣΜΟ αφενός, αλλά και στην καλύτερη «εκμετάλλευση» των ΕΘΕΛΟΝΤΩΝ εφέδρων, οι οποίοι ενώ θέλουν να εκπαιδευτούν και προσφέρονται ευχαρίστως γι’ αυτό καθώς διαμένουν μονίμως στην χώρα μας, εντούτοις αγνοούνται συνεχώς από το σύστημα επιστρατεύσεως που ούτε τους καλεί, ούτε τους μετεκπαιδεύει, χάνοντας έτσι πολύτιμους «πυρήνες». 

Ασφαλώς λύσεις υπάρχουν. Ρεαλισμός και μελέτη χρειάζεται από πλευράς των Ενόπλων Δυνάμεων καθώς και (πολιτική) αποφασιστικότητα από πλευράς των πολιτικών στη λήψη κρίσιμων αποφάσεων

Γιατί είναι γνωστός παγκοσμίως ο κανών ότι «για να κάνεις ομελέτα πρέπει να σπάσεις αυγά». 

Και συνήθως οι πολιτικοί αυτό το αποφεύγουν!

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Copyright © 2019 LawAndOrder.gr

iblogo