ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΤΩΡΑ

Τελικώς, ο «εχθρός» των Ενόπλων Δυνάμεων είναι ο Τύπος;

Λεωνίδας Σ. Μπλαβέρης 10-01-2020 10:56 Τελευταία ενημέρωση: 10-01-2020 10:58
Τελικώς, ο «εχθρός» των Ενόπλων Δυνάμεων είναι ο Τύπος;
Ποιος «κινδυνεύει» από ένα περιστατικό σαν αυτό που παρατίθεται αν το μάθουν τα ΜΜΕ;

Το περιστατικό που θα αναφερθεί συνέβη τον Οκτώβριο του 2019, αλλά έγινε γνωστό, σε μας τουλάχιστον, προ μερικών ημερών και το αναφέρουμε για να καταδείξουμε τη νοοτροπία που ακόμα και στις μέρες μας επικρατεί σε κάποιους αξιωματικούς, που το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι «να μην μάθει ο τύπος τι έγινε» στη Μονάδα τους από ένα περιστατικό και όχι να «χρησιμοποιήσουμε» το περιστατικό αυτό καθ’ αυτό για να καταδείξουμε το πόσο αποτελεσματικά λειτουργεί η Μονάδα, ΑΠΟΤΡΕΠΟΝΤΑΣ έτσι οποιαδήποτε μελλοντική επανάληψή του.

Για να μη συνεχίσουμε τους γρίφους μπαίνουμε στα γεγονότα.

Στις 24 Οκτωβρίου 2019, ο Διοικητής του Πεδίου Βολής Κρήτης (ΠΒΚ), που σημειωτέον έχει διακλαδικό και πολυεθνικό προσωπικό, λόγω ακριβώς της αποστολής του, Ταξίαρχος Κ.Κ με επίσημο έγγραφό του απονέμει ηθική αμοιβή και ζητά από το ΓΕΑ, ως καθ’ ύλην αρμόδιο Γενικό Επιτελείο, να καταγράψει την Ηθική Αμοιβή που απονέμει, στα ατομικά έγραφα ενός Υποσμηναγού (Ε.Α.) και ενός Αρχισμηνία (ΤΤΗ) οι οποίοι υπηρετούν στο Σταθμό Ραντάρ στα Βασιλικά Ηρακλείου που υπάγεται στο ΠΒΚ.

Ο λόγος της απονομής αφορά στην εξαιρετικά ψύχραιμη και επαγγελματική τους στάση με την οποία απέτρεψαν και αφόπλισαν έναν άνδρα, ο οποίος οπλισμένος με μαχαίρι και σε κατάσταση αμόκ, επιχείρησε να εισέλθει στη μονάδα τους. Ο ίδιος μάλιστα και ως ένδειξη της σοβαρότητος του συμβάντος σημειώνει στο ίδιο επίσημο έγγραφό του (το οποίο έχουμε στη διάθεσή μας αλλά για προφανείς λόγους δεν δημοσιεύουμε) ότι «…το υπόψη περιστατικό καταχωρείται ως πολύ σοβαρό, ενώ η γενικότερη αντιμετώπισή του από το προσωπικό κρίνεται ως υποδειγματική».

Και ως εδώ ουδέν μεμπτόν και ο Διοικητής έπραξε άριστα.

Από εδώ όμως και μετά ξεκινούν τα «περίεργα» (τουλάχιστον), καθώς στην αμέσως επόμενη – δεύτερη – παράγραφο σημειώνονται τα εξής: «2. Παράλληλα το γεγονός ότι το υπόψη περιστατικό δεν διέρρευσε στα μέσα μαζικής ενημέρωσης και επικοινωνίας αποτελεί θετική συνιστώσα για το προσωπικό του Σταθμού, αλλά και του ΠΒΚ εν γένει, καθώς η εχεμύθεια του στρατιωτικού δεν αποτελεί μόνο αρετή αλλά ύψιστη υποχρέωσή του».

Εδώ τελειώνει το κήρυγμα του, που αποδεικνύει – κατά την άποψή μας – ότι η ουσία της απονομής ηθικής αμοιβής στους δύο στρατιωτικούς δεν ήταν τόσο για την αξιέπαινη έτσι και αλλιώς ενέργειά τους , αλλά για το γεγονός ότι αυτή δεν «διέρρευσε στα ΜΜΕ». Γιατί αλλιώς δεν μπορούμε να κατανοήσουμε το λόγο που σε ένα τέτοιο έγγραφο και αφού έχει περιγράψει την τελεσθείσα αξιομνημόνευτη ενέργεια του προσωπικού νοιώθει την ανάγκη να γράψει όσα έγραψε που τα μαθαίνει όχι μόνο ο πρωτοετής Ίκαρος αλλά ο νεοσύλλεκτος στρατιώτης.

Το ουσιαστικό ερώτημα που προκύπτει είναι ΕΝΑ. Ποιος «κινδυνεύει» από ένα τέτοιο περιστατικό και το αν θα το μάθει ο Τύπος;

Η Ελλάδα; Το ΝΑΤΟ; Το ΓΕΕΘΑ; Το ΓΕΑ; Το ΠΒΚ; Ή μήπως ο ίδιος ο διοικητής όπως σίγουρα θεωρεί ο ίδιος; Γιατί αν ήταν ένας άλλος διοικητής, σε συνεργασία ίσως με τα προϊστάμενα κλιμάκια από ένα τέτοιο περιστατικό και την ελεγχόμενη προβολή του, αλλά πάντως με κανένα τρόπο την «απόκρυψή» του, θα μπορούσε να καταδείξει «πόσο μάγκας» είναι ο ίδιος καθώς το προσωπικό του είναι τόσο άριστα εκπαιδευμένο που έχει κάνει τη μονάδα «φρούριο».

Γιατί η δημοσιότητα δεν είναι πάντα «εχθρός» και στην εποχή μας , ιδίως το ΝΑΤΟ, αφιερώνει δισεκατομμύρια στο θέμα προβολής αλλά και «εκμεταλλεύσεως» (επ’ ωφελεία του) των ΜΜΕ. Και – όπως διαπιστώνεται – τελικώς ΤΙΠΟΤΑ δεν μένει κρυφό από τον Τύπο.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Copyright © 2019 LawAndOrder.gr

iblogo