Ο Μητσοτάκης και ο μεγαλύτερός του εχθρός

Μυρένα Σερβιτζόγλου 24-07-2019 08:49 Τελευταία ενημέρωση: 08-12-2019 21:35
Ο Μητσοτάκης και ο μεγαλύτερός του εχθρός
Νουνεχείς και εχέφρονες πολιτικοί δεν θα ήθελαν να είναι σήμερα στη θέση του Κυριάκου Μητσοτάκη. Προς ώρας, έχει κατά τεκμήριον τη στήριξη του μεγαλύτερου τμήματος της ελληνικής κοινωνίας, ο ίδιος έχει όλη τη στήριξη από τον καλύτερό του εαυτό. Όμως, στη τσέπη του προκειμένου να στήσει ξανά μία ολόκληρη χώρα, δεν έχει παρά λιγοστά κέρματα. «Η ανία των πενηντάευρων» ανήκει ανεπιστρεπτί σε άλλες εποχές.

Υπήρξαν κάποια χρόνια που η μεγαλύτερη καλοκαιρινή διασκέδαση μαζί με τη μητέρα μου ήταν η βραδινή μας βόλτα στο παραθαλάσσιο μέρος που περνούσαμε τα καλοκαίρια στην πατρίδα μου, την Πιερία. Με τα λιγοστά κέρματα που διαθέταμε κάθε βράδυ έπρεπε να διασκεδάσουμε όλη τη θερινή μας ανία: σπόρια ή ζεστό ψωμί καθώς στα τουριστικά μέρη οι φούρνοι βγάζουν (έβγαζαν) όλο το εικοσιτετράωρο. Σε κάθε περίπτωση γνωρίζαμε ότι αν αγοράζαμε το δείνα, δεν θα είχαμε χρήματα για το άλλο. «Φαντάζεσαι, μαμά, τι ανία, αν βγαίναμε κάθε βράδυ με πενηντάευρο και μπορούσαμε να πάρουμε ό,τι θέλουμε; Θα πλήτταμε θανάσιμα», της έλεγα συχνά-πυκνά και γελούσαμε.

Αυτός ακριβώς ήταν και ο μεγαλύτερός μου φόβος για την εκλογική επικράτηση του Κυριάκου Μητσοτάκη στις εκλογές της 7η Ιουλίου. Καθώς ήμουν σίγουρη όχι απλώς για τη συντριπτική νίκη της Νέας Δημοκρατίας, (διατηρώ την αίσθηση ότι παρά τα όσα έλεγε, ήταν βέβαιος και ο ίδιος), αλλά και για τον άνετο σχηματισμό αυτοδυναμίας, η μεγαλύτερή μου έγνοια ήταν μήπως ο κατά τα άλλα συνετός και μετρημένος πρόεδρος του κόμματος, κατά τον ορισμό της κυβέρνησης, τον ορισμό υπουργών, υφυπουργών και γενικών γραμματέων, επιδείξει άθελά του και ασυναίσθητα εκείνη τη συμπεριφορά που έχει ο σύγχρονος άνθρωπος με το πενηντάευρο στην τσέπη, και ο οποίος βαυκαλίζεται ότι μπορεί σχεδόν να αγοράσει τα πάντα (να προβεί δηλαδή σχεδόν σε όποια επιλογή κρίνει και επιθυμεί), δίχως να πληρώσει το «κόστος ευκαιρίας».

«Ο μεγαλύτερος εχθρός ενός δημιουργού είναι ο ίδιος ο εαυτός του»

«Ο μεγαλύτερος εχθρός ενός δημιουργού είναι ο ίδιος ο εαυτός του», έλεγε πάντοτε ο Κωστής Παπαγιώργης όταν αναφερόταν σε μεγάλους συγγραφείς ή φιλοσόφους. Το θέσφατο του αιρετικού γραφιά βρίσκει δίχως άλλο εφαρμογή και στους πολιτικούς άνδρες. Ο μεγαλύτερος εχθρός του Κυριάκου Μητσοτάκη, πρωθυπουργού της Ελλάδος, είναι ο εαυτός του. Οι επιλογές του. Διότι παρά το σφικτό και καλοδουλεμένο σχέδιο διακυβέρνησης της χώρας στην κάθε λεπτομέρειά του, που έχει προετοιμάσει μαζί με το επιτελείο του και εφαρμόζει από την πρώτη ημέρα ανάληψης της εξουσίας δίχως να χάνει χρόνο, ακόμη πιο σημαντικό είναι η επιλογή των προσώπων, από την πιο υψηλή θέση έως την πλέον χαμηλόβαθμη. Οι πολιτικές, τα προγράμματα, οι φάκελοι με τη στοχοθεσία και τα χρονοδιαγράμματα είναι αναγκαία και θεμιτά. Όμως στην πολιτική, όπως και σε όλα στη ζωή, όλα αρχίζουν και τελειώνουν στα πρόσωπα.

Μία καλή συμφωνία, λένε στη διπλωματία, είναι όταν χάνεις όσο το δυνατόν λιγότερα, το ίδιο ισχύει και στην επιλογή των προσώπων μιας κυβέρνησης. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης πλήρωσε τον σκληρό πυρήνα του κυβερνητικού σχήματος με πρόσωπα με βαρύ κομματικό φορτίο, 30 τον αριθμό, ενώ 21 ήσαν εξωκοινοβουλευτικά που ανέλαβαν χαρτοφυλάκιο, κομίζοντας την εμπειρία, τις γνώσεις και τις δεξιότητές τους στον κυβερνητικό αγώνα για άμεσες και ριζικές μεταρρυθμίσεις στο ελληνικό κράτος.

Δεν υπάρχει υπομονή

Δεν υπάρχει ο ελάχιστος χρόνος για να χαθεί, δεν υπάρχει η ελάχιστη υπομονή εκ μέρους των πολιτών, -που έδειξαν εμπιστοσύνη στη σημερινή κυβέρνηση-, για να εξαντληθεί. Η κατάσταση σε όλη τη χώρα είναι ακριβώς εκείνη στην οποία άφησε η απερχόμενη κυβέρνηση τη ΔΕΗ. «Η ΔΕΗ είναι παγιδευμένη, μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα, δεν θα ήθελαν πολλοί πολιτικοί να είναι στη θέση μου. Αν πέσει η ΔΕΗ, η μεγαλύτερη ελληνική επιχείρηση των Βαλκανίων, θα πέσει η χώρα», προειδοποιεί καθημερινά ο υπουργός Ενέργειας και Περιβάλλοντος Κωστής Χατζηδάκης.

Ακόμη περισσότεροι νουνεχείς και εχέφρονες πολιτικοί δεν θα ήθελαν να είναι σήμερα στη θέση του Κυριάκου Μητσοτάκη. Προς ώρας, έχει κατά τεκμήριον τη στήριξη του μεγαλύτερου τμήματος της ελληνικής κοινωνίας, ο ίδιος έχει όλη τη στήριξη από τον καλύτερό του εαυτό. Όμως, στη τσέπη του προκειμένου να στήσει ξανά μία ολόκληρη χώρα, δεν έχει παρά λιγοστά κέρματα. «Η ανία των πενηντάευρων» ανήκει ανεπιστρεπτί σε άλλες εποχές.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Copyright © 2019 LawAndOrder.gr

iblogo