10 χρόνια μετά: Η επιστροφή στην πολιτική κανονικότητα, η αυτοδυναμία και η ευθύνη Μητσοτάκη

TERZIS 06-07-2019 23:37
10 χρόνια μετά: Η επιστροφή στην πολιτική κανονικότητα, η αυτοδυναμία και η ευθύνη Μητσοτάκη
Απόψε το βράδυ, ο Πρόεδρος της Ν.Δ. αναμένεται να έχει στα χέρια του εκτός από μια πολύ ισχυρή εντολή για την εφαρμογή του προγράμματός του και μία πολύ βαριά ευθύνη. Ας το έχουν κατά νου αυτό, όχι οι απλοί πολίτες που θα βγουν να πανηγυρίσουν, αλλά όσοι ετοιμάζονται να πάρουν τις θέσεις των ΣΥΡΙΖΑίων μόνον και μόνον για να συνεχίσουν στον ίδιο δρόμο.

Για να βρει κάποιος την τελευταία φορά που η κάλπη «έβγαλε» αυτοδύναμη κυβέρνηση, θα πρέπει να επιστρέψει 10 χρόνια πίσω.

Ήταν τον Οκτώβριο του 2009 όταν με ένα μεγαλοπρεπές 43,92% το ΠΑΣΟΚ του Γ. Παπανδρέου εξασφάλιζε 160 έδρες και όσοι επέμεναν να μην βλέπουν το τσουνάμι της κρίσης που φούντωνε έκαναν λόγο για μία γεμάτη 4ετία. Αντιμέτωπος με τα δυσθεώρητα ελλείμματα, την ευρωπαϊκή αμηχανία και τις δικές του αστοχίες, ο Παπανδρέου – που υπέγραψε το πρώτο μνημόνιο - άντεξε μόλις δύο χρόνια στην κυβέρνηση, παραδίδοντας το Μαξίμου στον, στηριζόμενο επίσης από ΝΔ και ΛΑΟΣ, Λουκά Παπαδήμο.

Οι εκλογές του 2012, στις οποίες επέμενε να οδηγηθούμε ο Αντώνης Σαμαράς, επιβεβαιώσαν ότι η κρίση κονιορτοποίησε το πολιτικό σύστημα της Ελλάδας.

Το Μάιο του 2012 αν και πρώτο κόμμα, η Ν.Δ. λαμβάνει μόλις 18,85%, δύο μονάδες πίσω βρίσκεται ο ΣΥΡΙΖΑ ενώ το, πανίσχυρο το 2009, ΠΑΣΟΚ περιορίζεται στο 13,18% «πληρώνοντας» πιο σκληρά απ' όλα τα κόμματα την αποτυχία του μεταπολιτευτικού πολιτικού προσωπικού. Οι επαναληπτικές εκλογές καθίστανται μονόδρομος, και τον Ιούνιο η Ν.Δ. του Αντ. Σαμαρά αγγίζει το 30% (29,66%), ο ΣΥΡΙΖΑ έρχεται δεύτερος με 26,89% ενώ το ΠΑΣΟΚ «μετρά» για τελευταία φορά στην ιστορία του διψήφιο ποσοστό (12,28%).

Στη νέα Βουλή κάνουν την εμφάνισή τους οι ΑΝΕΛ, η Χρυσή Αυγή και η ΔΗΜΑΡ, εξωθώντας στην τελευταία θέση των κοινοβουλευτικών κομμάτων το ΚΚΕ.

Ο Αντ. Σαμαράς σχηματίζει κυβέρνηση με τη στήριξη ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ (αποχώρησε ένα χρόνο μετά με αφορμή το κλείσιμο της ΕΡΤ) και αντέχει 2,5 χρόνια καθώς η αδυναμία εκλογής Προέδρου Δημοκρατίας οδηγεί τη χώρα σε πρόωρες εκλογές τον Ιανουάριο του 2015. Ο ΣΥΡΙΖΑ φλερτάρει με την αυτοδυναμία (36,34% και 149 έδρες) και ο Αλ. Τσίπρας, αντί πχ με το σοσιαλδημοκρατικό Ποτάμι που είχε αντικαταστήσει τη ΔΗΜΑΡ στη Βουλή, επιλέγει ως συγκυβερνήτη το λαϊκοδεξιό κόμμα του Πάνου Καμμένου. Η συμμαχία ανανεώνεται και το Σεπτέμβριο του 2015 στις νέες εκλογές που προκάλεσε ο Αλ. Τσίπρας μετά την ψήφιση του τρίτου μνημονίου

Ξανά αυτοδυναμία

Η διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ και όσα τη χαρακτήρισαν σε επίπεδο πολιτικής και ήθους – ύφους εξουσίας μοιάζουν να αποτέλεσαν και την τελευταία πράξη του «αντιμνημονιακού» μετώπου που «φούντωσε» στα χρόνια της κρίσης και κατέστησε το λαϊκισμό κυρίαρχο αφήγημα στη δημόσια σφαίρα. Με την «ηρωϊκή διαπραγμάτευση της πρώτης φοράς αριστερά» και τα τέσσερα χρόνια διακυβέρνησης που ακολούθησαν έπεσαν και οι τελευταίες αντιμνημονιακές μάσκες, εξαντλήθηκε και η τελευταία από τις «προτάσεις» για εύκολη έξοδο από την κρίση «με ένα νόμο και ένα άρθρο».

Η οικονομία, παρά την οπισθοδρόμηση που προκάλεσε η «βαρουφακειάδα» κατά το πρώτο εξάμηνο του 2015 μοιάζει να επιστρέφει σε μία πορεία κανονικότητας και ωθεί και την πολιτική στον ίδιο δρόμο.

Κανονικότητα

Εφόσον απόψε το βράδυ επαληθευθούν οι δημοσκοπήσεις και η τάση που σαφώς έδειξε η κάλπη των ευρωεκλογών, ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα είναι ο πρώτος Πρωθυπουργός από το 2009 και τον Γ. Παπανδρέου που θα μπορέσει να σχηματίσει μονοκομματική, αυτοδύναμη κυβέρνηση, χωρίς να έχει ανάγκη να αναζητήσει στηρίγματα, συμβιβασμούς και ισορροπίες.

Η πιθανή επικράτηση του αρχηγού της Ν.Δ μπορεί να μην έχει τον... πανηγυρικό τόνο που είχε η ανάληψη της πρωθυπουργίας από τον Αλ. Τσίπρα το 2015, ωστόσο με όρους λαϊκής εντολής και κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης θα είναι, εφόσον οι πολίτες το επιλέξουν, ακόμη πιο ισχυρή.

Εν αναμονή, λοιπόν, των επίσημων αποτελεσμάτων – που θα επιβεβαιώσουν ή θα διαψεύσουν τη βασική ιδέα του εν λόγω άρθρου – μία ακόμη παρατήρηση: η ισχυρή εντολή που πιθανότατα θα λάβει απόψε ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι, ταυτόχρονα, και η τελευταία ευκαιρία του πολιτικού συστήματος, στο σύνολό του, να αποκαταστήσει τη διαταραγμένη σχέση εμπιστοσύνης με τους πολίτες.

Συμπτώματα έπαρσης και αλαζονείας – όπως αυτά που κυριάρχησαν την τελευταία περίοδο -, λανθασμένες και επιπόλαιες επιλογές, ιδεοληπτικές προσεγγίσεις, αποφάσεις που θα σημαδεύονται από υπόνοιες συναλλαγής και διαπλοκής είναι, βέβαιο, ότι θα διαρρήξουν έτι περαιτέρω τη σχέση κοινωνίας και πολιτικών.

Με άλλα λόγια, απόψε το βράδυ, ο Κυριάκος Μητσοτάκης εκτός από μια πολύ ισχυρή εντολή για την εφαρμογή του προγράμματός του αναλαμβάνει και μία πολύ βαριά ευθύνη. Ας το έχουν αυτό κατά νου όσοι ήδη πανηγυρίζουν. Δεν ομιλώ για τους απλούς πολίτες που θα βγουν να γιορτάσουν τη νίκη του κόμματός τους. Αλλα, γι αυτούς που, καιρό τώρα, ετοιμάζονται να πάρουν τις θέσεις των ΣΥΡΙΖΑίων μόνον και μόνον για να συνεχίσουν στον ίδιο δρόμο.

 

 

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Copyright © 2019 LawAndOrder.gr

iblogo