• Άρθρα
  • Ετικέτες
  • Αρθρογράφοι

Ετοιμοθάνατο το δικαστικό σύστημα της Τουρκίας

Ιάσονας Αλεξάνδρου 23-06-2021 18:08
Ετοιμοθάνατο το δικαστικό σύστημα της Τουρκίας
Οι δημοκρατικοί θεσμοί της Τουρκίας, όπως αυτός της δικαιοσύνης άλλωστε, διαπιστωμένα καταποντίζονται χρόνο με τον χρόνο σύμφωνα και με τον εγνωσμένης αξίας ιστότοπο Freedοm House
Το δικαστικό σύστημα της Τουρκίας «είναι ετοιμοθάνατο» εδώ και καιρό, αποτελώντας στην πραγματικότητα έναν θεσμό-μαριονέτα στα χέρια του Τούρκου Προέδρου. Οι δυσοίωνες αναφορές των ανεξάρτητων ευρωπαϊκών φορέων όπως η Διεθνής Επιτροπή Νομικών (International Commission of Jurists), μια Μη-Κυβερνητική Οργάνωση με έδρα τη Γενεύη, καταδεικνύουν αυτήν ακριβώς την πικρή όσο και αναντίρρητη αλήθεια.1 Η αρχή της διάκρισης των εξουσιών, εκτελεστικής και δικαστικής, «πάει περίπατο». Οι τάσεις αυτής της παρέμβασης ήδη διεφάνησαν από την εποχή που επισημοποιήθηκε το διαζύγιο των άλλοτε άσπονδων φίλων Erdoğan και Gülen. Από τότε, άλλες φορές διακριτικά και άλλες πιο άκομψα, το τουρκικό κράτος προφασιζόμενο το επείγον της κατάστασης ψήφιζε νόμους ή αναλάμβανε νομοθετικές πρωτοβουλίες οι οποίες συνεχώς υπονόμευαν την ελευθερία και το έργο της δικαιοσύνης.

Η ανεξαρτησία της δικαιοσύνης πλήττεται ανεπανόρθωτα όμως και από τους ωμούς εκφοβισμούς των λειτουργών της που διαπράττονται σωρηδόν στη γειτονική μας χώρα. Το 2015 ο Πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου του Ντιγιαρμπακίρ Tahir Elçi συνελήφθη γιατί είχε δηλώσει δημόσια ότι το PKK δεν αποτελεί τρομοκρατική οργάνωση. Λίγο καιρό αργότερα, κι ενώ βρίσκοταν σε εξέλιξη η διαδικασία παροχής εξηγήσεων, βρήκε τραγικό θάνατο κάτω από «αδιευκρίνιστες συνθήκες». Πιο πρόσφατα, όταν οι δικηγορικοί σύλλογοι Άγκυρας και Ντιγιαρμπακίρ έσπευσαν να επικρίνουν τον μουφτή Ali Erbaş για τα κηρύγματα μίσους που διέδιδε στη λειτουργία της Παρασκευής, οι τουρκικές αρχές αντί να ερευνήσουν περαιτέρω το θέμα ως είθισται στις πολιτισμένες χώρες, εξέδωσαν ένταλμα έρευνας εναντίον των δικηγορικών αυτών συλλόγων. Δεν είναι τυχαίο ότι στον ιστότοπο με τίτλο «Η πρωτοβουλία των συλληφθέντων δικηγόρων» (Arrested Lawyers Initiative)2 μια αυθόρμητη κίνηση Τούρκων δικηγόρων του εξωτερικού, η οποία καυτηριάζει την «μυωπία» της δικαιοσύνης που εξόφθαλμα προωθεί η τουρκική κυβέρνηση, γίνεται αναφορά στους διωκόμενους από το τουρκικό κράτος δικηγόρους. Τα νούμερα πραγματικά συγκλονίζουν: πάνω από 1600 δικηγόροι έχουν συλληφθεί, πάνω από 600 έχουν τεθεί υπό κράτηση και 450 έχουν κριθεί ως ένοχοι μόνο την πενταετία 2016-2021.

Η συγκεκριμένη μη κυβερνητική οργάνωση σχολίαζε μάλιστα στο λογαριασμό της στο twitter με αφορμή τις πρόσφατες καταγγελίες του αρχιμαφιόζου Peker για την ύπαρξη ενός παράλληλου κυκλώματος από την Τουρκία που τροφοδοτεί με όπλα την οργάνωση Al-Nusra στη Συρία, ότι τέσσερις εισαγγελείς που προσπάθησαν να διαλευκάνουν το κύκλωμα παράνομης εμπορίας όπλων εκτίουν συνολικά 80 έτη φυλάκισης, ενώ οι δικηγόροι που ανέλαβαν την υπεράσπισή τους σύνολο 25 έτη κάθειρξης!

Οι δημοκρατικοί θεσμοί της Τουρκίας, όπως αυτός της δικαιοσύνης άλλωστε, διαπιστωμένα καταποντίζονται χρόνο με τον χρόνο σύμφωνα και με τον εγνωσμένης αξίας ιστότοπο Freedοm House στον οποίο αποτυπώνεται η ουραγός θέση που κατέχει η Τουρκία στα ζητήματα πολιτικών ελευθεριών και ατομικών δικαιωμάτων. Το 2018 συγκέντρωνε βαθμολογία 38 βαθμών με βάση κριτήρια που σχετίζονταν με την παροχή πολιτικών ελευθεριών ενώ το 2021 μετά βίας 31.3 Φαίνεται ότι η ελεύθερη πτώση δεν έχει σταματημό για μία χώρα η οποία βαυκαλίζεται ότι είναι δημοκρατική αλλά στην πραγματικότητα υστερεί σε πολιτικές ελευθερίες και σε αξίες όπως η ανεξαρτησία της δικαιοσύνης συγκρινόμενη με κράτη όπως η Κένυα ή η Μαυριτανία.

Προφασιζόμενη η τουρκική κυβέρνηση τη δήθεν επείγουσα κατάσταση που προέκυψε μετά την απόπειρα πραξικοπήματος του 2016, εκκαθάρισε με συνοπτικές διαδικασίες πάνω από 4.000 δικαστές τοποθετώντας στη θέση τους άπειρους οι οποίοι έχουν ένα βασικό «προτέρημα»: είναι ένθερμοι υποστηρικτές του κόμματος. Σύμφωνα με το δημοσίευμα του Reuters μόλις το 55% των δικαστών θεωρείται ότι έχει εργασιακή εμπειρία άνω των 4 ετών!! Επιπλέον, η τουρκική κυβέρνηση μεταχειριζόμενη πολιτικά τεχνάσματα όπως χρηματισμούς, «συνεννοήσεις» και συχνές μεταθέσεις των δικαστών που επιδίκαζαν μια υπόθεση, επιδίωκε να αποσπάει θετικές γι’ αυτήν ετυμηγορίες. Συγκεκριμένα στην υπόθεση της υποτιθέμενης διασύνδεσης των Κούρδων πολιτικών Gultan Kisanak και Sebahat Tuncel με την τρομοκρατία χρειάστηκε ν’ αλλάξουν 16 φορές οι δικαστές προκειμένου να βγάλουν την «επιθυμητή ετυμηγορία» τους.4

Στην Τουρκία του Ερντογάν ούτε το ανώτατο συνταγματικό δικαστήριο έμεινε ανέπαφο από τη νομοθετική «λαίλαπα» που ο ίδιος και η κυβέρνησή του έσπευσε να ψηφίσει με αυθαίρετα προεδρικά διατάγματα. Σύμφωνα μάλιστα με ένα από αυτά η απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου μπορεί να ανακληθεί σε περίπτωση επείγουσας κατάστασης. Το ποιος βέβαια θα κρίνει τι καθιστά μια κατάσταση επείγουσα είναι το ίδιο αυθαίρετο όσο και η διάταξη που το προβλέπει. Οι ανώτατοι δικαστές φυσικά και δεν έμειναν στο απυρόβλητο μετά το pogrom που εξαπέλυσε το τουρκικό παρακράτος. αφού δύο εξ αυτών συνδέθηκαν με την τρομοκρατική οργάνωση FETO και φυλακίστηκαν με συνοπτικές διαδικασίες.

Το δικαστικό σύστημα της Τουρκίας μόνο κατ’ ευφημισμό μπορεί να χαρακτηριστεί ως δυτικού τύπου, αφού η έκβαση της κάθε δίκης δεν στηρίζεται σε νομικά, αλλά σε πολιτικά κριτήρια. Με βάση αυτά τα κριτήρια άλλωστε αποφυλακίστηκε ο αρχιμαφιόζος Allaatin Cakici5, προσωπικός φίλος του εταίρου του Ερντογάν Μπαχτσελί, με τα ίδια κριτήρια παραμένει προφυλακισμένος εδώ και σχεδόν τέσσερα χρόνια χωρίς καταδίκη ο ακτιβιστής Osman Kavala6 παρά την περί του αντιθέτου εισήγηση του Ανωτάτου δικαστηρίου.

Η παρεμβατική πολιτική της τουρκικής κυβέρνησης στο δικαστικό σύστημα αποτελεί μια ακόμα έκφανση του σκοτεινού ρόλου που αυτή διαδραματίζει στα πολιτικά δρώμενα της χώρας με σκοπό την αποσάθρωση των εναπομένοντων δημοκρατικώς υγιών θεσμών. Το κεφάλαιο με θέμα την ανεξαρτησία της δικαιοσύνης και τις πολιτικές ελευθερίες στη ενταξιακή διαδικασία της Τουρκίας αποτελεί ένα από τα αγκάθια στη συνέχιση της διαδικασίας πιθανής εισδοχής της Τουρκίας στην ΕΕ. Οι χειρουργικές μεθοδεύσεις όμως της Άγκυρας οι οποίες αποστερούν και την τελευταία σπιθαμή ανεξαρτησίας από τον βασικό αυτό πυλώνα της δημοκρατίας, όχι μόνο κρατούν το κεφάλαιο κλειστό όπως και πολλά ακόμη, αλλά του βάζουν και την ταφόπλακα... Και αυτό το γνωρίζουν καλά και οι εντός και οι εκτός Τουρκίας...

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Copyright © 2019 LawAndOrder.gr

iblogo