• Άρθρα
  • Ετικέτες
  • Αρθρογράφοι

Καρολάιν Κράουτς: Ούτε «γάμοι», ούτε «προϊστάμενοι», ούτε πνευματικοί ή πολιτικοί «πατέρες»

Μυρένα Σερβιτζόγλου 23-06-2021 13:19 Τελευταία ενημέρωση: 23-06-2021 13:22
Καρολάιν Κράουτς: Ούτε «γάμοι», ούτε «προϊστάμενοι», ούτε πνευματικοί ή πολιτικοί «πατέρες»
Οργή γυναικών, φωνή Θεών
Το ρήμα «είμαι» είναι είτε συνδετικό, είτε υπαρκτικό. Ως συνδετικό συνδέει το υποκείμενο με το κατηγορούμενο. Ως υπαρκτικό σημαίνει υπάρχω. Θεός είναι: υπάρχει Θεός. Για τις γυναίκες το «είμαι» είναι πάντοτε συνδετικό. Είναι πάντα κάτι: όμορφες, άσχημες, τρελές, σκάρτες ανύπαντρες, χωρισμένες. Πάντα τους βαραίνει ένα «κατηγορούμενο», μια κατηγόρια. Αντιθέτως, οι άντρες απλώς είναι. Κάτι σαν τους θεούς.

Αυτό το χαλί των «κατηγορούμενων» είναι τόσο παχύ και βαρύ, που ακόμη και οι πιο επαναστατημένες, αποκομίζουν την αίσθηση ότι χτυπούν το κεφάλι τους σε ένα βερολινέζικο τείχος, όταν επιχειρούν να το αποτινάξουν. Έτσι, μετά από μία ηλικία μαθαίνουν απλώς να ζουν κάνοντας όσο λιγότερη «φασαρία» μπορούν.

Γιατί όμως οι «άλλοι» αποδίδουν συνεχώς ιδιότητες και χαρακτηριστικά στις γυναίκες, χωρίς να αποδέχονται το αυτόνομο και αυτεξούσιο της ύπαρξής τους; Σε αυτό «αυτεξούσιο» βρίσκεται η απάντηση.

-Όταν χρησιμοποιώ μια λέξη, σημαίνει αυτό ακριβώς που επιλέγω εγώ να σημαίνει. Τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο, λέει ο Χάμπτι Ντάμπτι στην Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων.

-Το ζήτημα είναι εάν μπορείς να κάνεις τις λέξεις να σημαίνουν τόσα πολλά διαφορετικά πράγματα, απαντά η Αλίκη.

-Το ζήτημα είναι ποιος είναι το αφεντικό. Αυτό τα λέει όλα, βάζει ο Λιούις Κάρολ τον Ντάμπτι να καγχάζει υποτιμητικά.

Η ψυχική νόσος είναι ένα κατασκεύασμα, σύμφωνα με τον Φιλόθεο Φάρο. Ο άνθρωπος καταφεύγει «εκεί», όταν δεν είναι σε θέση, ή δεν του έχουν μάθει ποτέ να ικανοποιεί τις τρεις βασικές του ανάγκες: Να αγαπά, να τον αγαπούν και να αισθάνεται ότι αξίζει. Αλλά ποιος θέλει έναν τέτοιον άνθρωπο; Θα ήταν σχεδόν ανεξέλεγκτος, ή στην καλύτερη περίπτωση μη διαχειρίσιμος.

Εξάλλου η ίδια η «τρέλα» για αυτόν τον λόγο εφευρέθηκε μετά τον 16ο αιώνα. Κάθε συμπεριφορά που δεν μπορούσε να ελεγχθεί και να κατασταλεί κοινωνικά και πολιτικά, έπρεπε να στιγματιστεί σαν «τρελή», σύμφωνα με τον Μισέλ Φουκώ. Μόνο έτσι θα διασφαλιζόταν η εξουσία του βασιλιά.

Η αναγωγή της μη-αποδεκτής συμπεριφοράς σε ψυχική αρρώστια, έχει αμιγώς κοινωνικό και πολιτικό χαρακτήρα, προκειμένου να διασφαλιστούν τα συμφέροντα και οι σκοπιμότητες της κυρίαρχης «λογικής» και να εδραιωθούν οι υφιστάμενες σχέσεις εξουσίας, σύμφωνα με τον Κλεάνθη Γρίβα.

Δεν είναι γνωστό σε τι οφείλεται η ψυχική αρρώστια. Είναι όμως γνωστό που εντοπίζεται: Σε κάθε εξουσιαστική και καταπιεστική σχέση. Δεν απορρίπτεται κάθε οργανωτικό σχήμα. Απορρίπτεται κάθε ιεραρχική οργάνωση που συγκροτείται σε βάση εξουσιαστική και όχι λειτουργική.

Ο Έριχ Φρομ έλεγε ότι υπάρχουν δύο μορφές εξουσίας: μία αυθεντική και μία παράλογη. Η πρώτη εμπνέει: Ιησούς, Μπαχ, Μονέ. Η δεύτερη ελέγχει: Χίτλερ, Στάλιν, Παπαδόπουλος.

Οι Στάλιν μετά σέρνουν τα θύματά του σε ψυχιάτρους και συμβούλους ψυχικής υγείας. Δεν είναι άρρωστα, κάποιος τα αρρώστησε. Ο ψυχιατρικός ολοκληρωτισμός, δεν αποτελεί παρά ένα παρακλάδι του κοινωνικού, πολιτικού και οικονομικού ολοκληρωτισμού.

Θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία. Αλλά τα θέλει με αυτή τη σειρά. Το ακριβό νόμισμα της ελευθερίας είναι η ευθύνη. Οι «άλλοι» που θέλουν να ελέγχουν μπορεί να είναι τόσο άντρες, όσο και γυναίκες. Όμως, «ο άνθρωπος είναι βιολογικά προγραμματισμένος με τρόπο ώστε να μην υπόκειται σε κανέναν προγραμματισμό και να έχει την ελευθερία της συνεχούς αναζήτησης νέων στόχων και σκοπών», έγραφε ο Λιούις Τόμας.

Ούτε «γάμοι», ούτε «προϊστάμενοι», ούτε πνευματικοί ή πολιτικοί «πατέρες». Μονάχα ανταλλαγή απόψεων, γνώσεων και εμπειριών προς αλληλοενίσχυση ενός επαναπροσδιορισμού και οριοθέτησης νοήματος ζωής. Δηλαδή σχέσεις ειλικρίνειας, εμπιστοσύνης και συμπάθειας.

Αν ο θάνατος της Καρολάιν Κράουτς μίλησε στον κάθε ένα χωριστά, είναι γιατί συνόψισε όλους τους θανάτους που έχει βιώσει ο καθένας.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Copyright © 2019 LawAndOrder.gr

iblogo