• Άρθρα
  • Ετικέτες
  • Αρθρογράφοι

Επανεμφάνιση «πυροτέχνημα» των εργατοπατέρων για το νομοσχέδιο Χατζηδάκη

Ηλίας Ψυχογιός 09-06-2021 15:06 Τελευταία ενημέρωση: 09-06-2021 15:06
Επανεμφάνιση «πυροτέχνημα» των εργατοπατέρων για το νομοσχέδιο Χατζηδάκη
Όπως όλα τα πράγματα στην Ελλάδα, ακόμα και η αντίδραση στον κατευθυνόμενο συνδικαλισμό γίνεται με καθυστέρηση ετών

Απεργία έχει προαναγγείλει για αύριο, η ΓΣΕΕ, η ΑΔΕΔΥ (οι δημόσιοι υπάλληλοι δηλαδή) και το ΠΑΜΕ (ΚΚΕ). Απεργία ενάντια στο «αντεργατικό» όπως το χαρακτηρίζουν νομοσχέδιο του Υπουργείου Εργασίας.

Ας δεχθούμε, για τις ανάγκες του άρθρου, ότι το νομοσχέδιο είναι όντως αντεργατικό. Ότι ισοπεδώνει τα επαγγελματικά δικαιώματα των εργαζομένων, ότι τους κάνει «δούλους» των αφεντικών. Ας το δεχτούμε.

Σε αυτή την περίπτωση, δεν θα είχαν ξεσηκωθεί όλοι οι εργαζόμενοι, του γράφοντος συμπεριλαμβανομένου; Θα περίμεναν την τελευταία στιγμή, λίγο πριν ψηφιστεί το νομοσχέδιο, να τους καλέσουν οι «μπροστάρηδες» συνδικαλιστές σε απεργία;

Και ποιο ακριβώς αποτέλεσμα θα έχουν οι αυριανές, ολιγομελείς να είστε βέβαιοι, πορείες; Και ότι θα είναι ολιγομελείς γίνεται εμφανές από την «πρεμούρα» να κληθούν μετανάστες (με αφίσα στα αγγλικά παρακαλώ), να συγκεντρωθούν και αυτοί. Δεν φτάνουν οι ντόπιοι «επαναστάτες» και οι οργανωτές χρειάζονται και το εισαγόμενο «προλεταριάτο» για υποστήριξη…!

Φυσικά και δεν αρκεί η ντόπια εργατική τάξη. Γιατί αυτοί που αύριο θα συγκεντρωθούν καμία σχέση δεν έχουν με αυτήν. Δημόσιοι υπάλληλοι είναι, οι οποίοι δεν επηρεάζονται καθόλου από τα μέτρα του νομοσχεδίου και «επαγγελματίες διαδηλωτές» (το ΠΑΜΕ δηλαδή), το οποίο πάει όπου πει το «κόμμα» (ένα είναι το «κόμμα», μη ζητάτε διευκρινήσεις…).

Αύριο λοιπόν, την ταλαιπωρία των πολιτών θα προκαλέσουν αυτοί οι οποίοι δεν έχουν καμία επίπτωση από το νομοσχέδιο και αυτοί οι οποίοι εκτελούν εντολές του κόμματος στο οποίο ανήκουν!

Και περιμένουν ο κόσμος να τους υποστηρίξει!

Δυστυχώς, όπως όλα τα πράγματα στην Ελλάδα, ακόμα και η αντίδραση στον κατευθυνόμενο συνδικαλισμό γίνεται με μία καθυστέρηση ετών. Όταν στη Μ. Βρετανία οι πολίτες πετροβολούσαν τα συνδικάτα τη δεκαετία του ’80 γιατί διαπίστωναν την ανεργία που οι αμετροεπείς αντιδράσεις τους είχαν προκαλέσει, στην Ελλάδα λατρεύαμε την κρατικοδίαιτη οικονομία του «παλαιού ΠΑΣΟΚ» και κάναμε «όνειρο ζωής» τον διορισμό με μπιλιετάκι από βουλευτή…

Μόνο που όταν η αντίδραση φτάσει στη χώρα μας είναι, όπως πάντα σε αυτή την άκρη της χερσονήσου του Αίμου, απότομη, απόλυτη και αφοριστική.

Από την λατρεία των συνδικάτων θα φτάσουμε στην απαξίωση του συνδικαλισμού. Από το όνειρο του διορισμού θα φτάσουμε στην οριστική του πτώση στα μάτια των πολιτών. Από το ένα άκρο, θα φτάσουμε στο άλλο.

Και αυτό δεν είναι καλό.

Βέβαια, το γεγονός ότι αύριο απ’ άκρη σε άκρη της χώρας θα ακούγεται ένα «Άντε κάντε καμιά δουλειά ρε», είναι θετικό. Η κατεδάφιση του διαστρεβλωμένου ελληνικού συνδικαλισμού είναι απαραίτητη προκειμένου στη θέση του να δομηθεί ένα υγιές και με σοβαρότητα συνδικαλιστικό κίνημα.

Άλλωστε, ως γνωστόν, «αν δεν μπαζώσεις, δεν χτίζεις»

 

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Copyright © 2019 LawAndOrder.gr

iblogo