• Άρθρα
  • Ετικέτες
  • Αρθρογράφοι

29 Μαΐου 1453

lawandorder.gr 29-05-2021 08:14 Τελευταία ενημέρωση: 29-05-2021 08:16
29 Μαΐου 1453
Μια μέρα που θα πρέπει να θυμόμαστε όλοι, αφού η πτώση της Βασιλεύουσας σηματοδοτεί πάρα πολλά για τον Ελληνισμό, την Χριστιανοσύνη και την Δύση, γενικότερα. Μια μέρα, που παρόμοια της πρέπει να φροντίσουμε να μην ξαναρθεί

Σαν σήμερα, το 1453, η Κωνσταντινούπολη «πέφτει» στα χεριά των Οθωμανών.

Μετά από πολιορκία 53 ημερών και αφού η αντίσταση των λίγων, σε σχέση με τους πολιορκητές υπερασπιστών της πόλης, έχει κρατήσει όσο μπορούσε τις πύλες της Πόλης.

Οι χιλιάδες άνδρες του Μωάμεθ του Β του πορθητή, μπαίνουν στην Πόλη και δεν αφήνουν τίποτε ορθοί.

Είναι η επιβράβευση που τους προσφέρει ο Μωάμεθ για την προσπάθεια τους να αλώσουν την Πόλη.

 Από εκείνη την μέρα τίποτε δεν θα είναι ίδιο στις σχέσεις Ανατολής –Δύσης, γραφεί ιστορικός του 18ου αιώνα και, σήμερα τόσα χρόνια μετά μοιάζει προφητικό. 

Δεν είναι λίγοι εκείνοι που θεωρούν την Άλωση της Κωνσταντινούπολης ως το ιστορικό γεγονός που σηματοδοτεί το τέλους του Μεσαίωνα και την έναρξη της Αναγέννησης. Ίσως μάλιστα να ισχύει και το ότι η μετακίνηση πάρα πολλών Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης και των γύρω περιοχών στην Ιταλία, λόγω της Άλωσης της Πόλης, να έπαιξε κεντρικό ρόλο στην ανάπτυξη της φιλοσοφίας της εποχή εκείνη.

Η Άλωση της Βασιλεύουσας, έδωσε την δυνατότητα στους Οθωμανούς να προχωρήσουν σε εδαφικές διεκδικήσεις τόσο στην Β. Αφρική, όσο και στην Κεντρική Ευρώπη, οπού στα τέλη του 17ου αιώνα έφτασαν αν απειλήσουν και την Βιέννη, αλλά ευτυχώς για τον δυτικό κόσμο, απέτυχαν.

Η άλωση της πόλης, αποτελεί για την Χριστιανοσύνη αλλά και για τον ελληνισμό ένα ορόσημο, θλιβερό ορόσημο.

Αποτελεί την αρχή της μακράς και βαθιάς νύχτας για τον ελληνισμό, που τον έκοψε από τα ρεύματα της δυτικής Ευρώπης και παρ. ολίγον να τον οδηγήσει σε ένα περίεργο «αφανισμό».

 Η Άλωση της Πόλης, για όλους εμάς τους Έλληνες αλλά και για όλους τους χριστιανούς, με την έννοια του δυτικού, πολιτισμένου ανθρώπου, αποτελεί και πρέπει να αποτελεί, ε να ορόσημο και ένα παράδειγμα για το τι δεν πρέπει η Δύση να ξαναπλάθει.

Γιατί, μη γελιόμαστε, η πτώση της Κωνσταντινούπολης, την εποχή εκείνη δεν δυσαρέστησε, αν δεν χαροποίησε και αρκετούς ηγέτες της τότε Δύσης.

Αποτελούσε η Βυζαντινή Αυτοκρατορία, με ζωή πάνω από 1100 χρονιά, ένα πρόβλημα για πολλούς. Την έβλεπαν ανταγωνιστικά, είχαν προβλήματα κυριαρχίας. Δεν την ήθελαν μεγάλη και ακμάζουσα.

Πέρα πάντως από όλα τα ιστορικά στοιχεία, μια και υπάρχουν πολλοί εμπειρότεροι εμού στα θέματα αυτά, εμείς, ως Έλληνες, ωφελούμε να θυμόμαστε με συγκίνηση την μέρα αυτή, να τιμούμε τον αγνισμό αγώνα όλων όσων προσπάθησαν να σταματήσουν την επέλαση των μουσουλμάνων στην (χριστιανική) δύση.

Και κυρίως να σκεφτόμαστε ότι κάτι τέτοιο δεν πρέπει να συμβεί «ποτέ πια».

Το χρωστάμε τόσο σε όλους όσους αγωνίστηκαν τότε αλλά και στα παιδιά μας και τα εγγόνια μας που έρχονται. Και πρέπει να ζήσουν σε μια Ευρώπη, δυτική, δημοκρατική, χριστιανική αλλά και ανεκτική στο διαφορετικό. Όσο αυτό το τελευταίο δεν απειλεί τον πολιτισμό και τις παραδόσεις μας

Δεν ξέρω αν ποτέ το λαϊκό ποίημα «Σώπασε κυρά Δέσποινα και μη πολυκαιρίζεις, πάλι με χρόνους, με καιρούς, πάλι δίκιά μας θα ’ναι», θα γίνει πραγματικότητα (ποτέ μην λες ποτέ, που λέει και 007).

Αυτό που είναι βέβαιο, είναι πως η Άλωση της πόλης υπήρξε κομβικό σημείο για όλη την Ευρώπη και πως δεν πρέπει να επιτρέψουμε αλλά αντίστοιχα ιστορικά δεδομένα, στην σημερινή εποχή.

[email protected]




ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Copyright © 2019 LawAndOrder.gr

iblogo