• Άρθρα
  • Ετικέτες
  • Αρθρογράφοι

Γιατί δεν μπορεί να επιτευχθεί η παγκοσμιοποίηση (Μέρος Γ')

Χρήστος Μυτιλινιός 18-05-2021 10:48
Γιατί δεν μπορεί να επιτευχθεί η παγκοσμιοποίηση (Μέρος Γ')
Οι ατομικές ελευθερίες, η αλλοίωση πληθυσμών και προσπάθεια εκμετάλλευσης της πανδημίας
Στα προηγούμενα δύο μέρη του «Γιατί δεν μπορεί να επιτευχθεί η παγκοσμιοποίηση», εξετάσαμε το ρόλο των ΜΜΕ και των Μέσων Κοινωνικής Δικτύωση (ΜΚΔ), καθώς και τα μειονεκτικά αφηγήματα, με τον τρόπο που παρουσιάστηκαν, το Παγκόσμιο Βασικό Εισόδημα και την Κλιματική Αλλαγή.

Σήμερα θα εξετάσουμε τις ατομικές ελευθερίες εν έτει 2021, καθώς επίσης την αλλοίωση των πληθυσμών με τα μεταναστευτικά ρεύματα και την προσπάθεια εκμετάλλευσης της πανδημίας μέσω των Lockdowns ανά τον πλανήτη, ως πείραμα για την παγκόσμια διακυβέρνηση και το κατά πόσον θα μπορούσε να εφαρμόζεται μια απόφαση από τον κεντρικό σχεδιασμό παγκοσμίως.

(Μακριά κάθε σενάριο περί μη ύπαρξης του ιού, δεν θέτω τέτοιο ζήτημα)

Ατομικές ελευθερίες

Δεν είναι άγνωστο σε όλους μας ότι υπάρχουν συγκεκριμένες ομάδες πληθυσμού οι οποίες με πολύ δυσκολία μπορούν να εκφράσουν τις απόψεις τους. Όχι γιατί δεν έχουν το δικαίωμα φυσικά, δημοκρατία έχουμε άλλωστε, όπως συνηθίζουμε να λέμε. Όμως η διαφορά είναι ότι αν δεν εκφράσεις κάτι αρεστό απέναντι στο «σύγχρονο προοδευτικό», τότε είσαι ρατσιστής, φασίστας, οπισθοδρομικός κλπ κλπ. Θα μου πείτε, αυτό κρίνει αν έχουμε ατομικές ελευθερίες; Σαφέστατα και το κρίνει. Η απαξίωση προς τα πρόσωπα όλων εκείνων που τοποθετούν την πατρίδα τους και το εθνικό τους συμφέρον πέρα και πάνω από οτιδήποτε έχει να κάνει με το αφήγημα «πολίτες του κόσμου», η αυτόματη περιθωριοποίηση αυτών των ανθρώπων, είναι ο ορισμός του ρατσισμού. Η ταύτιση ενός ανθρώπου που θέλει να βλέπει την πατρίδα του να επιτυγχάνει και τη βάζει πάνω από όλα, με ακροδεξιούς ή φιλοναζί κύκλους, είναι εγκληματική. Όχι μόνο γιατί είναι άδικη απέναντι στους συγκεκριμένους ανθρώπους, αλλά και γιατί δίνει περισσότερη αξία σε ακροδεξιές σέχτες, από όση πραγματικά έχουν. Το να είναι κάποιος πατριώτης, δεν σημαίνει ότι είναι ακροδεξιός.

Όσον αφορά τώρα στα αφηγήματα των ξενοφοβικών, ομοφοβικών και διάφορα τέτοια μαργαριτάρια των τελευταίων χρόνων. Φυσικά και δεν υφίσταται ομοφοβία στις ημέρες μας. Κανένας δεν έχει πρόβλημα με κανέναν. Κι αν κάποιος έχει, πέραν του ότι αποτελεί απόλυτη μειοψηφία, είναι πραγματικά προσωπική του επιλογή και δεν εκφράζει κανένα σύνολο ή υποσύνολο. Το αφήγημα περί της ομοφοβίας, είναι επίσης κάτι που τείνει να επιβληθεί, με αποτέλεσμα χειρότερο από αυτό που υποτίθεται πως έρχεται να ανατρέψει. Όλοι μας αποδεχόμαστε εδώ και δεκαετίες τους ομοφυλόφιλους, αλλά αποδεχόμαστε τη διαφορετικότητα ως κάτι ανθρώπινο και σεβαστό. Γιατί να προσπαθείς να μου το επιβάλεις; Τότε θα φέρεις αντίδραση. Σαφώς όμως τη θέλεις αυτήν την αντίδραση, για να μπορείς να χωρίζεις την ανθρωπότητα, και μέσω του «Διαίρει και Βασίλευε», εσύ να... «βασιλεύεις»!

Στην ξενοφοβία τώρα.

Ποτέ κανένας άνθρωπος στην Ελλάδα δεν είχε πρόβλημα με έναν μετανάστη. Προσέξτε όμως, ΝΟΜΙΜΟ μετανάστη. Με τα χαρτιά του, τα εμβόλιά του, την ταυτότητά του, ο οποίος θα έλθει στη χώρα και θα δουλέψει νόμιμα, θα πληρώσει τους φόρους του, θα μάθει τη γλώσσα σε ένα βαθμό τουλάχιστον να μπορεί να συνεννοηθεί. Και οικονομικά συμφέρει τη χώρα αυτό, καθώς μεγαλώνει ακόμη περισσότερο τη φορολογική «πίτα» και τα αποτελέσματα είναι καλύτερα σε κάθε τομέα.

Υπερτονίζω όμως, ο ΝΟΜΙΜΟΣ μετανάστης. Όχι ο λαθρομετανάστης που έρχεται στη χώρα χωρίς ταυτότητα, χωρίς χαρτιά, χωρίς τίποτα που αποδεικνύει ποιος είναι, τι έχει κάνει στη ζωή του, τι ποινικό μητρώο έχει σε τελική ανάλυση. Μπορεί να είναι κατά συρροή δολοφόνος, μπορεί να είναι πράκτορας καλυμμένος με το ναμδύα του πρόσφυγα, έτσι εύκολα θα τον βάλω στην χώρα; Κι όμως όποιος «προοδευτικός» διαβάζει αυτή τη στιγμή, με χαρακτηρίζει τουλάχιστον ρατσιστή και φασίστα. Γιατί; Διότι δεν έχω την ατομική ελευθερία να πω αυτό που πιστεύω. Μπορεί να το γράφω, μπορεί να το λέω, αλλά οι μαζικές υστερίες και αντιδράσεις, σε κάνουν να οπισθοχωρήσεις στο τέλος αν δεν μπορείς να το αντέξεις. Ευτυχώς, εγώ το στομάχι το έχω, εδώ και χρόνια.

Αλλοίωση πληθυσμών

Το αφήγημα της ξενοφοβίας όμως, έχει και την άλλη υπόσταση. Την αλλοίωση των πληθυσμών. Όσο πιο αλλοιωμένο είναι ένα έθνος - κράτος, τόσο πιο εύκολα μπορεί να αποδεχθεί την παγκόσμια διακυβέρνηση. Αυτός είναι και ο λόγος που δεν τελειώνουν ποτέ τα βάσανα στις περιοχές οι οποίες βρίσκονται σε εμπόλεμη κατάσταση. Για να συνεχίζεται το προσφυγικό - μεταναστευτικό κύμα προς τις άλλες ηπείρους και κυρίως προς την Γηραιά Ήπειρο, την Ευρώπη.

Ένα κοινό χαρακτηριστικό των χωρών που βρίσκονται σε εμπόλεμη κατάσταση, είναι η θρησκεία. Και συγκεκριμένα, το Ισλάμ. Με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Τις αντιλήψεις, τον πολιτισμό, την γενικότερη κουλτούρα που διέπει τους πληθυσμούς εκεί. Εκεί όπου δεν υπάρχει καμία ισότητα, όπου η ξενοφοβία επιβραβεύεται και επιδιώκεται με όπλα, όπου η ομοφοβία μεσουρανεί και η γυναίκα αποτελεί αντικείμενο χαμηλότερης αξίας από ένα σκαμπό. Όμως, για τα δικαιώματα εκείνων των ανθρώπων, η σύγχρονη νομενκλατούρα διεθνώς, κόπτεται πολύ περισσότερο από όσο για τα δικαιώματα των Χριστιανών επί παραδείγματι. Αν χτυπηθεί ένα τζαμί, τότε θα δούμε χιλιάδες διαδηλώσεις, διαμαρτυρίες, διαβήματα. Όποτε όμως λεηλατούνται ή βεβηλώνονται εκκλησίες, μπορεί να μην μαθευτεί καν ως είδηση. Με τη δικαιολογία «είναι πρόσφυγες πολέμου», είναι έτοιμοι να δεχθούν και να αποδεχθούν κάθε συμπεριφορά και κάθε λέξη τους.

Πώς όμως μια τέτοια συμπεριφορά Ισλαμιστών μπορεί να εξυπηρετήσει το σχέδιο για την παγκόσμια διακυβέρνηση; Εκείνοι που την επιδιώκουν, δεν είναι προοδευτικοί άνθρωποι;

Κουταμάρες. Η παγκόσμια διακυβέρνηση είναι ένα μοντέλο το οποίο εξυπηρετεί απόλυτα και σε μεγάλο βαθμό το διεθνές οικονομικό σύστημα. Αν αυτό μπορεί να επιτευχθεί είτε άθρησκα, είτε μέσω του Χριστιανισμού ή του Ισλαμισμού, δεν τους ενδιαφέρει καθόλου.

Όμως, αυτό που τους ενδιαφέρει είναι, ότι για να μπορέσει να εφαρμοστεί η παγκόσμια διακυβέρνηση και να επιτευχθεί παντού στον πλανήτη, πρέπει ο Κυβερνήτης, η μαριονέτα δηλαδή, εκείνος που θα φαίνεται μπροστά ότι κυβερνά τον πλανήτη, να είναι Μουσουλμάνος και η επικρατούσα θρησκεία στον πλανήτη να είναι το Ισλάμ.

Ακραίο;

Καθόλου.

Σκεφτείτε μόνο, πόσο συσπειρωμένη είναι μια ισλαμιστική κοινωνία στον αρχηγό της. Δείτε τους Ταλιμπάν. Ο αρχηγός λέει στον Μοχάμεντ ότι πρέπει να πάει να ανατιναχτεί σε ένα μπαρ, κι ο Μοχάμεντ ζώνεται το γιλέκο και πάει και ανατινάσσεται. Χωρίς να διαμαρτυρηθεί, χωρίς να ρωτήσει, χωρίς να φέρει δεύτερες σκέψεις. Γιατί θα γίνει «μάρτυρας», ιερό για το Ισλάμ.

Προφανώς και δεν ισχυρίζομαι ότι οι Ταλιμπάν θα επικρατήσουν στον πλανήτη. Εξηγώ όμως, πόσο πιο εύκολο είναι να λειτουργήσει μια κυβέρνηση στον πλανήτη, αν οι περισσότεροι είναι Μουσουλμάνοι, πόσο υπάκουοι θα είναι πολίτες και πιο συσπειρωμένοι στον κυβερνήτη τους.

Ο Κορονοϊός

Και εδώ έρχεται η περίπτωση του κορονοϊού. Ο προερχόμενος από την Κίνα ιός λοιπόν, ήταν βούτυρο στο ψωμί στον «παγκοσμιοποιητών». Ήταν μια καταπληκτική ευκαιρία να τεστάρουν την επιρροή τους παγκοσμίως, η οποία αδιαμφισβήτητα έχει κλονιστεί με τα αποτελέσματα που έφεραν ο Ντόναλντ Τραμπ, η Μαρίν Λεπέν και φυσικά, το Brexit.

Τα lockdowns στο πρώτο κύμα της πανδημίας, σαφώς απαραίτητα. Βέβαια εδώ τίθεται το σαφές ερώτημα, πώς γίνεται να αντιμετωπίζουμε στον 21ο αιώνα μια πανδημία με τον ίδιο τρόπο που αντιμετωπίσαμε την πανώλη πριν 200 σχεδόν χρόνια; Δεν έχουμε δηλαδή προοδεύσει ως πλανήτης τους τελευταίους δύο αιώνες καθόλου στο πώς να αντιμετωπίσουμε μια πανδημία; Εν πάση περιπτώσει, ας το παρακάμψουμε αυτό.

Δεν χωρά αμφιβολία ότι ο κορονοϊός έφερε αλλαγές, πολλές αλλαγές στην καθημερινότητά μας. Κι ακόμα, «δεν έχουμε κάνει ταμείο» για να δούμε και τις τελικές επιπτώσεις στην παγκόσμια οικονομία. Προσωπικά θεωρώ ότι η παγκόσμια οικονομία ως αποτέλεσμα του κορονοϊού, θα είναι άλλο ένα επιχείρημα στη φαρέτρα των «παγκοσμιοποιητών» παράλληλα με το παγκόσμιο εισόδημα και την κλιματική αλλαγή.

Υπήρξε λοιπόν μια προσπάθεια εκμετάλλευσης του lockdown προκειμένου να τεσταριστεί το κατά πόσον οι χώρες είναι σε θέση να δεχθούν μια κεντρική παγκόσμια πολιτική, η οποία απαιτούσε μια συγκεκριμένη συνθήκη για την καταπολέμηση της πανδημίας.

Απέτυχε παταγωδώς.

Φυσικά όχι στο πρώτο κύμα, αλλά στο δεύτερο. Το πρώτο κύμα της πανδημίας ήταν και το πιο βαρύ. Φυσικό και επόμενο ο κόσμος να προφυλαχθεί στο σπίτι του. Από εκεί και μετά όμως, το πράγμα πήρα μια άλλη τροπή. Κανένας δεν δεχόταν να κάτσει στο σπίτι του εφόσον προσέχει και τηρεί τα μέτρα προστασίας τόσο για τον εαυτό του, όσο και για τον συνάνθρωπό του. Συνεπώς, η εντολή για lockdown και απαγόρευση κυκλοφορίας, κατεγράφη στα παλαιότερα των υποδημάτων των πολιτών. Κορονοπάρτι, μαζικές εξορμήσεις, κυκλοφορία ανά πάσα στιγμή της ημέρας παρά την απαγόρευση, διαδηλώσεις, πορείες και γενικότερα ένας αναβρασμός που σίγουρα, δεν έδειξε και ευρύτερη αποδοχή της κεντρικής πολιτικής. Και κάποιοι προφανώς συνέδεσαν τις ατομικές ελευθερίες με το lockdown και ήταν λογικό να το κάνουν. Μιλάμε πάντα για το δεύτερο, όχι για το πρώτο.

Ο κεντρικός σχεδιασμός λοιπόν απέτυχε. Και είναι το πολλαπλό «χαστούκι» από τους πολίτες πάσης εθνικότητος στους επιθυμούντες την παγκόσμια διακυβέρνηση.

Συνοψίζοντας:

Κανένα μέσο μέχρι σήμερα δεν έχει καταφέρει να εμφυσήσει στους πολίτες σε όλον τον κόσμο, κάποια ανάγκη για παγκόσμια διακυβέρνηση. Η προπαγάνδα, δεν πέτυχε τον σκοπό της. Τα ΜΚΔ, αξιοποιήθηκαν τελείως διαφορετικά από τους πολίτες από ό,τι θα εξυπηρετούσε τον κεντρικό σχεδιασμό. Τα «παγκόσμια προβλήματα», με τον τρόπο που παρουσιάζονται, δεν ευαισθητοποιούν και η αλλοίωση των πληθυσμών δεν θα μπορέσει να γίνει στο βαθμό που να μπορεί να επηρεαστεί όλος ο πλανήτης, καθώς όπως μελετήσαμε και προηγούμενα, το εθνικό στοιχείο των πολιτών, υπερτερεί.

Μέχρι να διαμορφωθεί λοιπόν μια νέα στρατηγική, η παγκοσμιοποίηση δεν μπορεί να επιτευχθεί.

Βέβαια, και με κάποια νέα στρατηγική δεν μπορεί να επιτευχθεί. Αν αναλογιστούμε ότι η παγκοσμιοποίηση, μπορεί τώρα σαν όρος να είναι στα φόρτε της, αλλά η λογική της, επιδιώκεται καθ' όλη την ανθρώπινη ιστορία.

Και δεν την πέτυχαν πανίσχυρες προσωπικότητες του πλανήτη. Ίσως αυτό να πρέπει να σκεφτούν και να σταματήσουν.

Γιατί πολύ απλά, δεν γίνεται!

 

Διαβάστε επίσης:

Γιατί δεν μπορεί να επιτευχθεί η Παγκοσμιοποίηση (Μέρος Β')

Γιατί δεν μπορεί να επιτευχθεί η Παγκοσμιοποίηση (Μέρος Α')

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Copyright © 2019 LawAndOrder.gr

iblogo