Γιατί δεν μπορεί να επιτευχθεί η Παγκοσμιοποίηση (Μέρος Α')

Χρήστος Μυτιλινιός 14-05-2021 12:38 Τελευταία ενημέρωση: 18-05-2021 10:50
Γιατί δεν μπορεί να επιτευχθεί η Παγκοσμιοποίηση (Μέρος Α')
Ο ρόλος των ΜΜΕ και τα Social Media που γύρισαν μπούμερανγκ
Ο 21ος αιώνας είναι και θα είναι εκ των πραγμάτων ο αιώνας των μεγαλύτερων προκλήσεων για την ανθρωπότητα, τόσο σε επίπεδο τεχνολογίας και επιστήμης, όσο και σε επίπεδο ηθικών διλημμάτων αλλά και ανθρωπολογικών μεταρρυθμίσεων.

Η μεγαλύτερη επιθυμία της καθεστηκυίας τάξης του χρήματος, η παγκοσμιοποίηση, είναι η αδιαμφισβήτητα η μεγαλύτερη πρόκληση του αιώνα μας, παράλληλα με τα ανθρώπινα δικαιώματα. Το τι ορίζεται τώρα ως ανθρώπινο δικαίωμα, μπορεί σε ορισμένες περιπτώσεις να μην ευσταθεί. Όμως το σίγουρο είναι ότι ο χάρτης υπάρχει. Και το επίσης σίγουρο είναι, ότι θα υπάρξει αναθεώρηση. Μπορεί όχι πολύ άμεσα, αλλά θα υπάρξει.

Η παγκοσμιοποίηση λοιπόν, είναι ένα σύστημα το οποίο θα οδηγούσε και στην παγκόσμια διακυβέρνηση, με σκοπό, όπως τουλάχιστον αυτός ορίζεται από τους υποστηρικτές αυτού του μοντέλου, να αντιμετωπιστούν ζητήματα ζωτικής σημασίας για τον πλανήτη όπως η κλιματική αλλαγή και το παγκόσμιο εγγυημένο εισόδημα, μεταξύ άλλων.

Σίγουρα είναι δύο αφηγήματα τα οποία μαζί με την «Μεγάλη Επανεκκίνηση» (Great Reset) είναι αφηγήματα που εξιτάρουν μεγάλη μερίδα του κόσμου. Είτε για λόγους ιδεολογικούς, είτε για λόγους μυστηρίου, είτε για λόγους αντίδρασης.

Για το εφικτό της εφαρμογής αυτών των ζητημάτων, θα αναφερθούμε εκτενώς στα υπόλοιπα δύο μέρη του άρθρου, τη Δευτέρα 17/05 και την Τρίτη 18/05.

«Λάθος Συνταγή»


Προς το παρόν θα ασχοληθούμε με τα ΜΜΕ και τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης, το επίπεδο προπαγάνδας και την «λάθος συνταγή».

Ας τα πάρουμε όμως με τη σειρά και ας ξεκινήσουμε από το ρόλο των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης σε όλο αυτό το αφήγημα της Παγκοσμιοποίησης.

Είναι σαφές ότι τα μεγάλα ΜΜΕ διεθνώς τάσσονται ανοιχτά υπέρ της Παγκοσμιοποίησης. Κάποιοι για λόγους οικονομικούς, κάποιοι επειδή πιστεύουν σε αυτό. Το σίγουρο όμως είναι ότι δεν δύνασαι να βρεις μεγάλο μέσο ενημέρωσης που να είναι απέναντι στο αφήγημα της παγκοσμιοποίησης σε καμία χώρα.

Με την πάροδο των χρόνων, στην προ έκρηξης της Λίμαν Μπρόδερς εποχή, και ειδικά πριν την 11η Σεπτεμβρίου του 2001 και το τρομοκρατικό χτύπημα στο WTC, στους δίδυμους πύργους, που Ευρώπη και Αμερική ευημερούσαν τόσο οικονομικά όσο και κοινωνικά, τα ΜΜΕ, ως μοναδική πηγή ενημέρωσης του κόσμου, ήταν μια πραγματική παντοκρατορία. Η εξουσία των ΜΜΕ ήταν αδιαμφισβήτητα η μεγαλύτερη και όποιος είχε τα ΜΜΕ με το μέρος του, περνούσε άφοβα, όποιο μήνυμα επιθυμούσε.

Επίσης αδιαμφισβήτητα, η 11η Σεπτεμβρίου του 2001, ήταν η ημέρα που άλλαξε τον κόσμο. Το χτύπημα στην καρδιά της Αμερικής σε μια περίοδο που όλος ο πλανήτης ήταν παντελώς ανυποψίαστος, ήταν και η αρχή του τέλους της απόλυτης επιρροής των ΜΜΕ, η αρχή της πτώσης, ας το πούμε.

Η παγκοσμιοποίηση τώρα, για να περάσουμε ξανά στο αντικείμενο του άρθρου μας, δεν είχε καταφέρει να επιτευχθεί ακόμα. Και ειδικά μετά από αυτήν την ημέρα, το πράγμα δυσκόλεψε υπερβολικά πολύ.

Η Επανάσταση

Στην αναστατωμένη περίοδο που ακολουθεί, ένα αγόρι έρχεται να φέρει μια τεράστια αλλαγή στην καθημερινότητα του κόσμου. Ο Μαρκ Ζούκερμπεργκ, ιδρύει το μέσο κοινωνικής δικτύωσης, ονόματι Facebook. Ξαφνικά, δίνεται η δυνατότητα σε κάθε άνθρωπο από κάθε γωνιά του πλανήτη, χωρίς να κατέχει κάποιο δημόσιο αξίωμα, να εκφράσει την άποψή του δημόσια και να την επικοινωνεί με ανθρώπους σε κάθε γωνιά του πλανήτη, ή σε μια πιο περιορισμένη κλίμακα, σε κάθε γωνιά της χώρας από την οποία προέρχεται.

Πραγματική επανάσταση.

Ταυτόχρονα, με την διαρκή αναβάθμιση του Facebook, δίδονταν συνεχώς νέες δυνατότητες στους χρήστες της εφαρμογής, εκτός από την απλή επικοινωνία, να υπάρχει και επικοινωνία με οπτικοακουστικό υλικό. Την ίδια περίοδο, ο μέσος πολίτης είχε τη δυνατότητα με ελάχιστα έξοδα για εξοπλισμό, να ανεβάσει βίντεο στο YouTube, ενώ παράλληλα, ερχόταν με φόρα η άνοδος του Twitter και η πρωτοποριακή πλατφόρμα της Google με τη δημιουργία των blogs.

Ξαφνικά λοιπόν μέσα σε 10-15 χρόνια, οι άνθρωποι μπόρεσαν πλέον να αποκτήσουν φωνή και πολλές φορές να επηρεάσουν ακόμα και τα δρώμενα στον πλανήτη, βιντεοσκοπώντας ή φωτογραφίζοντας γεγονότα και γνωστοποιώντας τα σε μεγάλη μερίδα ανθρώπων. Και φυσικά, αυτό έφτασε στο επίπεδο να μπορούν οι άνθρωποι κάποιες φορές, να ενημερώνουν εκείνοι τα ΜΜΕ για διάφορα περιστατικά. Από ένα ανθρωποκυνηγητό, μέχρι μια φωτιά, από ένα σκάνδαλο μέχρι ένα gossip.

Η Αναμέτρηση

Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης (ΜΚΔ) λοιπόν εκ των πραγμάτων, ξεπέρασαν σε δημοφιλία και επιρροή τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. Και αυτό γιατί τα ΜΜΕ έδειχναν πλέον ολοφάνερα ότι ακολουθούν συγκεκριμένες γραμμές, ενώ τα ΜΚΔ, έδιναν την ελευθερία της έκφρασης σε όλους τους πολίτες, ακόμα και σε σκέψεις, θεωρίες και γεγονότα που δεν ακούστηκαν ποτέ από τα ΜΜΕ.

Φυσικά, τα ΜΚΔ υποτιμήθηκαν πολύ από τα ΜΜΕ. Ποτέ τα ΜΜΕ δεν πίστεψαν στη δύναμη των ΜΚΔ, μέχρι τα χρόνια που αναμετρήθηκαν μεταξύ τους.

Το πρώτο δείγμα γραφής της δυναμικής των ΜΚΔ κατεγράφη, όσο παράξενο και αν ακουστεί, στην Ελλάδα.

Ναι στην Ελλάδα.

Και μιλάμε σαφώς για το δημοψήφισμα του 2015. Σύσσωμα τα ΜΜΕ της χώρας τάσσονταν αναφανδόν υπέρ του ΝΑΙ στο δημοψήφισμα, τη στιγμή που στα ΜΚΔ επικρατούσε ολοφάνερα η τάση του ΟΧΙ. Το αποτέλεσμα ήταν συντριπτικό με 62% υπέρ του ΟΧΙ.

Σαφώς ούτε τότε δόθηκε η απαραίτητη προσοχή και σημασία στα ΜΚΔ.

Για να μεταφερθούμε τώρα στον Ιούνιο του 2016 και το δημοψήφισμα των Βρετανών, με αντικείμενο την παραμονή της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Και τότε, οι συνθήκες ήταν ίδιες μεταξύ ΜΜΕ και ΜΚΔ, με το αποτέλεσμα να δικαιώνει ξανά τα ΜΚΔ που επικρατούσε το Brexit, με ποσοστό σχεδόν 52%.

Σίγουρα όμως η μεγαλύτερη νίκη των ΜΚΔ εναντίον των ΜΜΕ, ήταν η νίκη του Ντόναλντ Τραμπ στις ΗΠΑ. Τόσο στο χρίσμα των Ραπουμπλικανών, όσο και στις Προεδρικές Εκλογές.

Η αποτυχημένη αντεπίθεση

Τα γεγονότα αυτά σαφώς δεν μπορούσαν να διαφύγουν της προσοχής των «μεγάλων», ανάμεσα στους οποίους άνηκε πλέον και ο ίδιος ο αρχικά «επαναστάτης», Μαρκ Ζούκερμπεργκ.

Ξαφνικά, τα ΜΚΔ που στηρίχτηκαν και προωθήθηκαν από τους «μεγάλους» με σκοπό να υποκαταστήσουν τα απαξιωμένα από τον κόσμο ΜΜΕ και να περαστούν τα επιθυμητά μηνύματα, με βασικότερο όλων την παγκοσμιοποίηση εν γένει, χρησιμοποιήθηκαν από τους πολίτες προς ενίσχυση του πατριωτικού και εθνικού προφίλ των κρατών.

Η κατάσταση είχε πλέον ξεφύγει.

Κι εκεί ακριβώς ξεκινούν οι αυτοματοποιημένοι με αλγορίθμους περιορισμοί στα ΜΚΔ. Με δυνατή βάση τα Fake News, οι ιθύνοντες των Social Media προχώρησαν στην εξέταση των γραφόντων και λεχθέντων στις πλατφόρμες των ΜΚΔ. Ουσιαστικά, με ένα καλό πρόσχημα, (είναι σίγουρα καλός ο αγώνας απέναντι στα fake news) προχώρησαν στον απόλυτο έλεγχο των δημοσιεύσεων των χρηστών και των σελίδων, αλλά και στην απαγόρευση των αναρτήσεων οι οποίες δεν ήταν επιθυμητές από τις πλατφόρμες, με το πρόσχημα των Fake News.

Προσοχή!

Δεν αντιτίθεμαι στην προσπάθεια καταπολέμησης των Fake News. Η διαφορά όμως είναι ότι όταν λειτουργείς αλγορίθμους με λέξεις κλειδιά, χωρίς «ανθρώπινο μάτι» να επιβλέπει τη διαδικασία, τότε αυτόματα κατακρίνεις ό,τι γράφεται και λέγεται.

Επί της ουσίας τώρα, η προσπάθεια μαζικού επηρεασμού που δεν επετεύχθη από τα ΜΜΕ, μεταφέρθηκε στα ΜΚΔ. Κι εκεί ακριβώς είναι που όχι απλά έπεσε στο κενό, αλλά ενδυνάμωσε το έμφυτο πατριωτικό - εθνικό αίσθημα των πολιτών των κρατών. Και κάπως έτσι, το «όπλο» που λέγεται Social Media, κατέληξε απλώς...

Ένα μπούμερανγκ.

(Συνεχίζεται...)

Διαβάστε επίσης:

Γιατί δεν μπορεί να επιτευχθεί η Παγκοσμιοποίηση (Μέρος Β')

Γιατί δεν μπορεί να επιτευχθεί η παγκοσμιοποίηση (Μέρος Γ')

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Copyright © 2019 LawAndOrder.gr

iblogo