Defender Europe '21: Ξεκίνησε η μεγαλύτερη αμερικανική άσκηση από την Ελλάδα

Θανάσης Αργυράκης 28-02-2021 18:57
Defender Europe '21: Ξεκίνησε η μεγαλύτερη αμερικανική άσκηση από την Ελλάδα
Στόχος ο «από Βορρά κίνδυνος» κι όχι ο «εξ Ανατολών»

Παρά τις τουρκικές κορώνες περί κοινής άσκησης Ελλάδας - ΗΠΑ, και, ως εκ τούτου, απειλής της Τουρκίας από τις ΗΠΑ και την Ελλάδα, η μεγαλύτερη αμερικανική άσκηση των τελευταίων δεκαετιών, η Defender Europe '21, η οποία ξεκίνησε αυτές τις ημέρες από την Αλεξανδρούπολη, και θα κλιμακωθεί τους επόμενους μήνες, ουδόλως έχει στόχο τον «εξ Ανατολών» -για την Ελλάδα- «κίνδυνο». Δηλαδή, την Τουρκία. Αντίθετα, στόχος της είναι ο -ονομαζόμενος την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου- «από Βορράν κίνδυνος». Η Ρωσία.

Αν και την προηγούμενη εβδομάδα μερίδα Τούρκων κυβερνητικών παραγόντων, για λόγους εσωτερικής κατανάλωσης, προσπάθησαν με «φιλιππικούς» περί απειλής της Τουρκίας από την Ελλάδα και τις ΗΠΑ, να ξυπνήσουν τα δήθεν αντιμπεριαλιστικά - αντιδυτικά αντανακλαστικά του φιλοκυβερνητικού τμήματος της τουρκικής κοινής γνώμης, οι απόψεις αυτές δεν βρήκαν απήχηση ούτε καν από την ηγεσία του τουρκικού υπουργείου Αμυνας.

Οι τουρκικοί ισχυρισμοί

Ο ίδιος ο Χουλούσι Ακάρ, εξάλλου, όταν έσπευσε, για πολλοστή φορά, να πει ότι η Ελλάδα «δεν θα πετύχει τίποτα με το να προμηθεύεται αεροσκάφη και πολεμικά πλοία», ότι πρόκειται «μόνο για κατασπατάληση των χρημάτων του ελληνικού λαού», καθώς και ότι αυτή «η κατάσταση δεν συνάδει ούτε με τη λογική, τη σύνεση και τα μαθηματικά», δεν παρέλειψε να υπογραμμίσει ότι η Τουρκία «είναι ο μόνιμος σύμμαχος του ΝΑΤΟ».

Σε ερώτηση, δε, εάν από την άσκηση των ΗΠΑ «για την προστασία της Ευρώπης από τη Ρωσία αποκλείεται η Τουρκία», ο ίδιος ανέφερε ότι η Defender Europe που «πραγματοποιείται κάθε χρόνο για την ασφάλεια της Ευρώπης, δεν είναι μια κοινή άσκηση μεταξύ ΗΠΑ και Ελλάδας. Πρόκειται για πολυεθνική άσκηση με επικεφαλής τις ΗΠΑ, στην οποία συμμετέχουν φέτος 26 χώρες. Η Τουρκία, η οποία είναι επικεφαλής της Κοινής Ομάδας Υψίστης Ετοιμότητας (VJTF) για το 2021, θα συμμετέχει σε αυτήν την άσκηση μέσω της VJTF. Η αλήθεια είναι ότι η Τουρκία βρίσκεται σε αυτήν την άσκηση».

Και πρόσθεσε ότι «η VJTF αποτελεί την πρώτη δύναμη απάντησης που θα χρησιμοποιήσει το ΝΑΤΟ σε περίπτωση κρίσης ή σύγκρουσης. Εάν το ΝΑΤΟ κληθεί κάπου, η ΝΑΤΟϊκή δύναμη που θα μεταβεί στην περιοχή, θα είναι αυτή η δύναμη VJTF με επικεφαλής την Τουρκία».

Αναφερόμενος, ακόμα, στις νέες στρατιωτικές διευκολύνσεις που είναι αποφασισμένη να παράσχει η Αθήνα στις ΗΠΑ, με τη νέα συμφωνία για τις βάσεις που ενδεχομένως θα υπογραφεί το Φθινόπωρο, και κατά πόσον κάτι τέτοιο θα μειώσει τη σημασία της Τουρκίας, ο Χ.Ακάρ απάντησε: «Δεν έχει καμία επίδραση. Επί 69 χρόνια, η Τουρκία υπήρξε ένας πολύ σημαντικός σύμμαχος του ΝΑΤΟ».

Ο ρόλος της Τουρκίας στην άσκηση

Οσον αφορά, όμως, τη συμμετοχή της Τουρκίας στην αμερικανική άσκηση, η αλήθεια βρίσκεται κάπου στη μέση. Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, ναι μεν η Τουρκία μετέχει στην Defender Europe, αλλά δίχως να έχει τον ενεργό ρόλο που θέλει να εμφανίσει ο Χουλούσι Ακάρ.

Τα σενάρια της άσκησης εκτυλίσσονται από τη Βαλτική, έως την Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη, τη Μαύρη Θάλασσα και το Αιγαίο, μέχρι και την Ανατολική Μεσόγειο. Πρόκειται, δηλαδή, για την γραμμή, από Βορρά έως το Νότο, που οι ΗΠΑ χαράσσουν για την αντιμετώπιση του «από Βορρά κινδύνου». Της Ρωσίας.

Βάσει των σεναρίων, η άσκηση θα επικεντρώσει στη Βαλτική και ειδικότερα στην Εσθονία, τη Ρουμανία, τη Βουλγαρία και την Ελλάδα.

Στόχος ουσιαστικά είναι η «πίεση» προς τη ρωσική πλευρά στην Ουκρανία και Μαύρη Θάλασσα, στην έξοδο των Ρώσων στο Αιγαίο, και στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, στη Συρία. Σε όλα αυτά η Τουρκία δεν θα παίζει τον ρόλο του «πρώτου βιολιού», που υποστηρίζει ο Χ.Ακάρ.

Το «κυνήγι του Κόκκινου Οκτώβρη»

Να σημειωθεί ότι και σήμερα, η Σούδα στο μεγαλύτερο βαθμό χρησιμοποιείται από τις ΗΠΑ για την παρακολούθηση των ρωσικών κινήσεων στην ευρύτερη περιοχή.

Ενδεικτικό, άλλωστε, είναι αποκαλυπτικό ρεπορτάζ του ABC, στο τέλος του 2019, όπου παρουσιάζει το «κυνήγι του Κόκκινου Οκτώβρη» στην Ανατολική Μεσόγειο, δηλαδή το «κυνηγητό» ανάμεσα στα αμερικανικά και τα ρωσικά υποβρύχια, με Αμερικανό ναύαρχο να λέγει: «Οι Ρώσοι είναι πολύ δραστήριοι, κι' εμείς το ίδιο μαζί τους».

Ολα αυτά, βέβαια, δεν σημαίνουν ότι τα αμερικανικά «ραντάρ» δεν παρακολουθούν τις τουρκικές κινήσεις ειδικά στην περιοχή της Βόρειας Αφρικής (Λιβύη) και τις ναυτικές κινήσεις στην Α.Μεσόγειο. Οπως και των άλλων χωρών που δραστηριοποιούνται στην περιοχή.

Αλλά και η Τουρκία, σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, σε πολλές περιπτώσεις κατασκοπεύει τις κινήσεις των ρωσικών υποβρυχίων. Και αυτό τον στόχο, εκτιμάται, εξυπηρετούν οι πολλές Subnotes που εκδίδει (θαλάσσιες περιοχές δέσμευσης για κίνηση υποβρυχίων της), εκτός, βέβαια, από το να ασκήσει πολιτική και στρατιωτική πίεση στην Ελλάδα. Τώρα, εάν και ποιές πληροφορίες μοιράζεται η Αγκυρα με το ΝΑΤΟ και τις ΗΠΑ, ή εάν τις κρατάει για λογαριασμό της, είναι άλλης τάξεως ζήτημα.

Αλλά και η Ελλάδα, ενταγμένη στον σχεδιασμό του ΝΑΤΟ, παρακολουθεί, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, τις ρωσικές κινήσεις. Μάλιστα, ελληνικά αεροσκάφη επιτήρησης έχουν «λοκαριστεί» από ρωσικά πολεμικά πλοία, εξακριβωμένα τουλάχιστον κοντά στην Κύπρο, κατά τη διάρκεια παρακολούθησης ρωσικών «στόχων».

Τα πραγματικά σενάρια της άσκησης

Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, τα σενάρια της Defender Europe 21, περιλαμβάνουν την αντιμετώπιση:

- Στρατιωτικών δυνάμεων που κάνουν αποβατικές ασκήσεις στη Μαύρη Θάλασσα.

- Ναυτικών δυνάμεων που κάνουν ασκήσεις στην Ανατολική Μεσόγειο.

- Στρατιωτικών δυνάμεων στη Βαλτική.

- «Ιδιωτικών στρατών» που καταλαμβάνουν αεροδρόμια στις Βουλγαρία, Ρουμανία, Εσθονία. Ως γνωστόν, για «ιδιωτικούς στρατούς» κατηγορεί η Δύση τη Ρωσία. Κι' αυτό, παρ' ότι και οι ΗΠΑ, και η Τουρκία, καθώς και πολλές άλλες χώρες χρησιμοποιούν μισθοφόρους. Στα συγκεκριμένα αμερικανικά σενάρια, πάντως, φωτογραφίζεται η Ρωσία.

- Στρατιωτικών δραστηριοτήτων στη Βαλτική, τα Βαλκάνια και στη Μαύρη Θάλασσα.

- Κυβερνοπολέμου κατά του ΝΑΤΟ, εθνικών υποδομών και οικονομικών-χρηματιστηριακών κέντρων.

- Πτώσης αεροσκάφους στην Εσθονία.

- Έκρηξης σε φρεγάτα στη Βουλγαρία και τη Ρουμανία.

- Απειλών κατά της Βουλγαρίας, Ρουμανίας και Εσθονίας.

- Υερπτήσεων αεροσκαφών στην Αδριατική, το Αιγαίο και τη Βαλτική.

Στην Ελλάδα, η πρώτη φάση της αμερικανikής άσκησης ξεκίνησε από την Αλεξανδρούπολη, απ' όπου πλειάδα ελικοπτέρων μετασταθμεύουν στη Ρουμανία, ενώ τους επόμενους μήνες, πιθανώς το Μάϊο, θα εκδηλωθεί γιγαντιαία απόβαση στην Αλεξανδρούπολη, το Πετροχώρι και τον Αετό.

Αντιμετώπιση διαδηλώσεων!

Άκρως ενδιαφέρον είναι ότι, στα σενάρια της Defender Europe '21, περιλαμβάνονται και οι κινητοποιήσεις πολιτικών κομμάτων και χώρων, καθώς και η αντιμετώπιση διαδηλώσεων.

Κάτι που γεννά εύλογα και σοβαρά ερωτηματικά. Πόσο μάλλον, αφού στρατιωτικοί εντάσσουν πολιτικές κινητοποιησεις σε «σενάρια υβριδικού πολέμου»(!).

Εκτός των άλλων, σε σενάρια στρατιωτικής άσκησης εντάσσεται η αντιμετώπιση διαδηλώσεων. Κάτι που ουδόλως αποτελεί αντικείμενο των Ενόπλων Δυνάμεων, αλλά, ως γνωστόν, της Αστυνομίας.

Από τα σενάρια της αμερικανικής άσκησης, είναι αδιευκρίνιστο εάν ασκήσεις για την αντιμετώπιση διαδηλώσεων θα γίνουν και στην Ελλάδα ή μόνο σε άλλες χώρες όπου θα εξελιχθεί η άσκηση των ΗΠΑ.

Εως τώρα, πάντως, η Αθήνα τηρεί σιγή ιχθύος και ουδεμία διευκρίνιση παρέχει επί του θέματος.

Νέος Ψυχρός Πόλεμος

Τα σενάρια της Defender Europe '21, ως όλα δείχνουν, είναι ενταγμένα στους συνολικότερους σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ τα τελευταία χρόνια, καθώς και στους αμερικανικούς σχεδιασμούς, ανεξαρτήτως Τράμπ ή Μπάϊντεν.

Ειδικότερα, σύμφωνα με απολύτως ασφαλείς πληροφορίες, κατά τη διάρκεια των συνεδριάσεων των ειδικών στρατιωτικών επιτροπών του ΝΑΤΟ, καθώς και στις Συνόδους Κορυφής, τα τελευταία χρόνια:

1. Σχεδιάστηκε η διεύρυνση των περιοχών αντιμετώπισης της Ρωσίας, εκτός της Πολωνίας και των χωρών της Βαλτικής, σε περιοχές όπως στη χερσόνησο Κόλα, τη Βαλτική, τη Μαύρη Θάλασσα και την Ανατολική Μεσόγειο.

2. Θεωρήθηκε ότι υπάρχει ισχυρή πιθανότητα, η σύγκρουση με τη Ρωσία να μην περιοριστεί σε μια περιοχή, αλλά να είναι γενικευμένη.

3. Εκτιμήθηκε ότι, στην περίπτωση μιας γενικευμένης αντιπαράθεσης, θα υπάρξει και πυρηνική διάσταση.

Να σημειωθεί ότι σε εξέλιξη βρίσκεται ο εκσυγχρονισμός των παλαιών πυρηνικών του ΝΑΤΟ, τα οποία, βάσει των σχεδιασμών, θα είναι έτοιμα το 2022 ή 2023.

Επίσης, προβλέπεται η μαζική προώθηση αεροσκαφών πέμπτης γενιάς, F-35, προς Ανατολάς.

4. Δόθηκε εντολή στις στρατιωτικές αρχές του να επεξεργαστούν μια πολιτικο-στρατιωτική «μελέτη προσομοίωσης», δηλαδή συγκεκριμένα σχέδια, ειδικά για τις περιοχές Καλίνινγκραντ (στη Βαλτική, ανάμεσα σε Ρωσία και χώρες της Βαλτικής) και Αγία Πετρούπολη.

Προς αυτή την κατεύθυνση κρίθηκε απολύτως αναγκαία η ενίσχυση των συμμαχικών δυνάμεων (reinforcement) στην περιοχή της Ανατολικής Ευρώπης, η έγκαιρη ετοιμότητα των συμμαχικών δυνάμεων (Readiness initiative), καθώς και ο συντονισμός ανάμεσα στα μέλη του ΝΑΤΟ.

Να σημειωθεί πως οι «ανατολικοί εταίροι» στο ΝΑΤΟ, σε περίπτωση «κρίσης», ουσιαστικά ζητούν γενικευμένη κινητοποίηση του ΝΑΤΟ σε πανευρωπαϊκό επίπεδο έναντι της Ρωσίας.

5. Προωθείται η ενισχυμένη συμμαχική διάταξη αποτροπής και άμυνας και υλοποιείται το σχέδιο της νέας δομής των δυνάμεών του.

Βέβαια, στους κόλπους του ΝΑΤΟ εκφράζονται συχνά διαφωνίες μεταξύ των χωρών, οι οποίες θέλουν να αποσπάσουν όσο το δυνατόν περισσότερα οφέλη για τις ίδιες. Σε αυτό το πλαίσιο εκδηλώνονται «κοκορομαχίες», για παράδειγμα, ανάμεσα στην Τουρκία και την Πολωνία. Επίσης, ανάμεσα στη Ρουμανία και την Τουρκία για το ποια χώρα θα έχει την πρωτοκαθεδρία του ΝΑΤΟ στη Μαύρη Θάλασσα.

Η Αγκυρα, επίσης, μπλοκάρει πολλές φορές τις εσωτερικές διαδικασίες στο ΝΑΤΟ, και παζαρεύει, προκειμένου να αποσπάσει ως αντάλλαγμα τη σιωπηρή ανοχή της πλειοψηφίας των κρατών - μελών του ΝΑΤΟ, με πρώτες από όλες τις ΗΠΑ, στην εισβολή της στη βορειοανατολική Συρία.

ΝΑΤΟ Vs Ρωσία

Κομβικής σημασίας για τις γεωπολιτικές εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή, θεωρούνται οι μεγάλες ανατροπές που σημειώθηκαν στην Ουκρανία το 2014 – 2015, με συνέπεια, εκτός των άλλων, την ένταξη (προσάρτηση, κατά τους ίδιους κύκλους) της Κριμαίας στη Ρωσία.

Το «νότιο Καλίνινγκραντ», όπως χαρακτηρίζουν αρκετοί την Κριμαία, όπου η Αγκυρα έχει έλθει σε ρήξη με τη Μόσχα, εξαιτίας της στήριξης που παρέχει η πρώτη στη μειονότητα των Τατάρων. Επίσης, εξαιτίας της σύσφιξης των σχέσεων Τουρκίας - Ουκρανίας στο στρατιωτικό επίπεδο και ειδικά στον τομέα της αμυντικής τεχνολογίας.

Σήμερα, από τις συζητήσεις στους κόλπους του ΝΑΤΟ τη τελευταία τριετία, εκτιμάται ότι:

- Στην ηγεσία του ΝΑΤΟ κυριαρχεί η άποψη της -με κάθε τρόπο επέκτασή του- προς Ανατολάς.

- Κλιμακώνεται η αντιπαράθεση ΝΑΤΟ - Ρωσίας, κάτι που στην παρούσα καθιστά εξαιρετικά δύσκολο να αποκατασταθεί μια σχέση συνεργασίας μεταξύ των δύο πλευρών.

- Στο «βόρειο μέτωπο» της Ελλάδας το πεδίο της στρατιωτικής και γεωπολιτικής αντιπαράθεσης θα επικεντρωθεί στη Μαύρη Θάλασσα και στον Εύξεινο Πόντο.

Σε αυτό, κεντρικός ρόλος φαίνεται να επιφυλάσσεται για τη Ρουμανία και την Τουρκία. Ανανεώνονται οι σχέσεις της Δύσης με το Αζερμπαϊτζάν και επιταχύνεται η ένταξη της Γεωργίας στο ΝΑΤΟ. Επιπλέον, η ένταξη της Ρουμανίας και της Βουλγαρίας στο ΝΑΤΟ δείχνει ότι επιδιώκεται η μετατροπή τους σε χώρες «πρώτης γραμμής άμυνας» απέναντι στον «από Βορρά κίνδυνο».

Ωστόσο, η υποτροπή στις σχέσεις της Αγκυρας με την Ουάσιγκτον, γεννούν πολλά ερωτηματικά ως προς το πώς θα διαμορφωθούν τελικά οι σχέσεις της Τουρκίας με τη Δύση. Οπως και να' χει η Δύση δεν θέλει να απομακρυνθεί η Τουρκία από το ΝΑΤΟ, αλλά ούτε και η Αγκυρα δείχνει να επιθυμεί κάτι τέτοιο.

Ο «διάδρομος» του Αιγαίου

Σε όλους τους παραπάνω σχεδιασμούς, σημαντικό ρόλο, ως όλα δείχνουν αποκτά το Αιγαίο, η Ανατολική Μεσόγειος και η Βαλκανική.

Ειδικότερα, σύμφωνα με τους ΝΑΤΟϊκούς σχεδιασμούς:

- Η ευρύτερη περιοχή της Μαύρης Θάλασσας, η βαλκανική χερσόνησος, μέχρι το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, καθώς και τις θαλάσσιες περιοχές ανάμεσα στην Κρήτη, την Αίγυπτο και τη Λιβύη, θα αποτελέσουν μια ενιαία αλυσίδα με το «βόρειο μέτωπο».

- Τα Δυτικά Βαλκάνια, όπως άλλωστε δείχνει σωρηδόν ενσωμάτωση σύσσωμων των Δυτικών Βαλκανίων στο ΝΑΤΟ, εντάσσονται στο σκηνικό της γεωστρατηγικής αντιπαράθεσης ΝΑΤΟ - Ρωσίας.

Ελληνο-ρωσικές σχέσεις

Βέβαια, ενδεχόμενη θεαματική αναβάθμιση της σημασίας του Αιγαίου ως ζωτικού διαδρόμου από και προς τον Εύξεινο Πόντο – Μαύρη Θάλασσα και την εύφλεκτη ζώνη της Ανατολικής Μεσογείου – Μέσης Ανατολής, θα οδηγήσει πολύ πιθανώς σε αύξηση των ανταγωνισμών μεγάλων και περιφερειακών δυνάμεων στην περιοχή.

Εκτός αυτού, εάν ενταθεί η αντιπαλότητα του ΝΑΤΟ με τη Ρωσία, οι διμερείς ελληνορωσικές σχέσεις κινδυνεύουν να ζημιωθούν.

Μέσα σε αυτό το σκηνικό που διαμορφώνεται, η Ελλάδα, όπως εκτιμάται, δεν έχει συμφέρον από την διολίσθηση του ΝΑΤΟ και τη μετατροπή του σε έναν φορέα αντιπαράθεσης, ούτε από την αναβίωση του ψυχροπολεμικού κλίματος.

Ταυτόχρονα, όμως, κατά τις ίδιες εκτιμήσεις, η Ελλάδα δεν έχει συμφέρον ούτε από τη διάλυση του ΝΑΤΟ.

Το «αγκάθι» των ελληνο-τουρκικών

Πολύ περισσότερο, εάν δεν δοθούν επαρκείς και ουσιαστικές γεωπολιτικές και στρατιωτικές εγγυήσεις στην Ελλάδα από τους ΝΑΤΟϊκούς συμμάχους της, η θέση που της επιφυλάσσεται ως χώρας «πρώτης γραμμής» (frontier estate, κατά τους αμερικανικούς ορισμούς) δύσκολα θα μπορέσει να διατηρηθεί.

Επιπλέον, δεν αποκλείεται να ωθήσει την Τουρκία σε περαιτέρω επιθετικότητα και κλιμάκωση των πιέσεων σε βάρος της Ελλάδας. Κάτι που ήδη βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη.

Η αποδεδειγμένη «αδυναμία» του ΝΑΤΟ και της ΕΕ να καλύψουν τις άμεσες ανάγκες της ασφάλειας της Ελλάδας, όπως επίσης και η τακτική των «ίσων αποστάσεων» που τηρεί η ΝΑΤΟϊκή ηγεσία έναντι της Ελλάδας και της Τουρκίας, νομιμοποιώντας την τουρκική επιθετικότητα σε βάρος της Ελλάδας, γεννούν σοβαρά ερωτηματικά.

Από τη μεριά της, η Αγκυρα μονίμως προσπαθεί να εκμεταλλευτεί τους ΝΑΤΟϊκούς μηχανισμούς, προκειμένου να προωθεί τις θέσεις της εις βάρος της Ελλάδας και της Κύπρου και να υποβαθμίζει την γεωπολιτική σημασία της Ελλάδας.

Να σημειωθεί πως δεν είναι λίγοι εκείνοι που αντιμετωπίζουν με πολύ μεγάλη επιφύλαξη τις κόντρες ανάμεσα στις ΗΠΑ και την Τουρκία. Μάλιστα, δεν αποκλείουν ότι η τωρινή αντιπαράθεση Ουάσιγκτον – Αγκυρας μπορεί να καταλήξει σε κάποιας μορφής «ανατολίτικου παζαριού», με ανταλλάγματα ένθεν κακείθεν.

Ακρως ενδιαφέρον είναι ότι η Τουρκία έχει πετύχει να απαγορεύσει τις πτήσεις ΝΑΤΟϊκών αεροσκαφών AWACS πάνω από το Αιγαίο, υποχρεώνοντάς τα σε σημαντικές παρακάμψεις.

Γενικότερα, η Αγκυρα δείχνει να ακολουθεί -με σχετική επιτυχία- την τακτική του «παζαριού» με τις Δυτικές δυνάμεις, από τη θέση, όμως, του αναβαθμισμένου ρόλου της στην περιοχή. Ετσι, δεν είναι λίγες εκείνες οι φορές που δυσκολεύει κινήσεις και αποφάσεις του ΝΑΤΟ, όπως και των ΗΠΑ, προκειμένου να αποσπάσει ακόμα περισσότερα ανταλλάγματα προς όφελός της.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Copyright © 2019 LawAndOrder.gr

iblogo