«Μωραίνει Κύριος ον βούλεται απολέσαι»

Πέτρος Τρουπιώτης 13-01-2021 01:15
«Μωραίνει Κύριος ον βούλεται απολέσαι»
« Σκέψεις με αφορμή την “αποκαθήλωση” του Α Λοβέρδου από τον Φ. Γεννηματά»

Η φράση του τίτλου, μια φράση που είναι παραλλαγή , επι το χριστιανικό, της λατινικής φράσης stultum facit fortuna, quem vult perdere ( μωραίνει η τύχη ον βούλεται απολέσαι) , μου ήλθε σχεδόν αυθόρμητα στο μυαλό, μόλις πληροφορήθηκα , από συνάδελφο(έκπληκτο και αυτόν) της απόφασης της Προέδρου του ΠΑΣΟΚ- ΚΙΝΑΛ να καθαιρέσει τον πρώην υπουργό από την θέση του Κοινοβουλευτικού εκπροσώπου του κόμματος.

 Ο Α. Λοβέρδος, ένας πολιτικός που έχει στην πορεία της θητείας του αποδείξει τις ικανότητες του στον συγκεκριμένο τομέα (έστω και αν κάποιες φορές δεν φάνηκε όσο τολμηρός θα μπορούσε και θα έπρεπε) , είναι ένα από τα πιο προβεβλημένα στελέχη του πάλαι ποτέ κραταιού κινήματος.

 Ένας πολιτικός που ο λόγος του μπορεί να περάσει στην κοινωνία, ένας πολιτικός χαμηλών τόνων που όταν χρειάζεται, όμως, μπορεί και να αλλάξει ύφος (όχι ήθος όμως).

Ένα πρόσωπο, που λόγω και της συκοφαντικής επίθεσης της κυβέρνησης Σύριζα τα τελευταία χρόνια, με την υπόθεση-σκευωρία Novartis, απέκτησε περισσότερους υποστηρικτές και συμπαθούντες (και εκτός του κομματικού του χώρου) γιατί «κανείς δεν δέχεται το άδικο και προστατεύει τον αδικημένο», όπως μου έλεγε προφητικά, πριν μερικά χρονιά όταν ξεκινούσε την συγκεκριμένη ιστορία, παλαιος-κορυφαιος -πολιτικός από τον χώρο του ΠΑΣΟΚ.

Είναι επίσης σαφές ότι η παρουσία του στην Βουλή , που του επέτρεπε και επέβαλε ο ρόλος του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου, σε σύγκριση με τις αντίστοιχες της Προέδρου του κόμματος του, έδειχνε την διαφορά. Την μεγάλη διαφορά, όχι μόνον ως προς το ύφος και τον συγκροτημένο λόγο, αλλά κυρίως ως προς την πολιτική αντίληψη και την δυνατότητα να «μπαίνει στο σπίτι του πολίτη».

Ίσως αυτό, μαζί με τα όσα το περιβάλλον της κ Γεννηματά «έσουρνε» στον Συνταγματολόγο Α Λοβέρδο, την οδήγησαν τελικά στην «εκπαραθύρωση».

Γιατί προφανώς δεν μπορούσε αν ανεχθεί (και να αντέξει ) την σύγκριση.

Όπως , είναι σαφές, ότι ενοχλήθηκε (φοβήθηκε) την πρόθεση του να διεκδικήσει την αρχηγία του κόμματος του. Πρόθεση που εξέφρασε και στην ίδια, πρώτη απ΄ολους, κάτι που δείχνει και το ήθος του ανδρός.

Έτσι, η κ Γεννηματά, έκανε ένα ακόμα λάθος. Προχώρησε στην απομάκρυνση του από την « βιτρίνα του μαγαζιού», πιστεύοντας πως έτσι τον αποδυναμώνει, τον αφοπλίζει.

Μόνον που δεν κατάλαβε, μια και ο περίγυρός της προφανώς την έχει κλείσει στα στενά πλαίσια των γραφείων της Χ Τρικούπη, ότι έτσι «πετυχαίνει» δυο πράγματα.

Από την μια αναγορεύει τον Α. Λοβέρδο, ως τον έτερο πόλο στον πολιτικό χώρο της παράταξης της, οδηγώντας όλους όσους είτε ελπίζουν σε κάτι, είτε έχουν απογοητευθεί από την ίδια, «στην αγκαλιά του» και από την άλλη, χάνει ένα στέλεχος που με την συμμετοχή και παρουσία του θα βοηθούσε την εικόνα του κόμματος, αρά και την δική της, ως προέδρου.

  Δυστυχώς, η κ Γεννηματά έδειξε ότι δεν έχει καταλάβει πως οι ηγέτες, σε οποιοδήποτε χώρο, κερδίζουν μόνον όταν διαλέγουν γύρω τους τους ικανότερους και όχι τους φίλους τους (και ενίοτε αυλοκόλακες).

  Είναι προφανές λοιπόν ότι εδώ «πάει γάντι» και μια φράση που ο  Σοφοκλής γράφει στην «Αντιγόνη» (στιχ. 620-623)  «τω κακόν δοκείν ποτ᾽ ἐσθλὸν τῷδ᾽ ἔμμεν' ὅτῳ φρένας θεὸς ἄγει πρὸς ἄταν»  Και σε απλά ελληνικά «το κακό φαίνεται για καλό σε αυτόν του οποίου το μυαλό ο θεός οδηγεί προς την συμφορά».

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Copyright © 2019 LawAndOrder.gr

iblogo