«Διπλωματία του ξίφους» για μία θετική συμφωνία

Ηλίας Ψυχογιός 12-01-2021 18:31 Τελευταία ενημέρωση: 12-01-2021 22:20
«Διπλωματία του ξίφους» για μία θετική συμφωνία
Η διαπραγμάτευση δεν γίνεται βάσει δικαίου αλλά βάσει ισχύος. Ο ισχυρός προχωρά όσο του επιτρέπει η δύναμή του και ο αδύναμος υποχωρεί όσο του επιβάλει η αδυναμία του

Ξεκινά ο 61ος γύρος διερευνητικών επαφών με την Τουρκία. Καλά διαβάσατε, ο 61ος.

Και πολλοί, από την από εδώ πλευρά, είναι αισιόδοξοι ότι ίσως, ίσως λέμε, να καταλήξει και σε κάποιο θετικό αποτέλεσμα. 

Η Τουρκία, κατά την προεδρία Τραμπ όχι μόνο δεν προσήλθε σε κάποιον διάλογο αλλά πραγματικά αποθρασύνθηκε. Παραβιάσεις στο Αιγαίο, Έβρος, προώθηση λαθρομεταναστών στα νησιά μας, τουρκολυβικό σύμφωνο, Ορούτς Ρέις….

Τώρα, και καθώς η νέα αμερικανική κυβέρνηση δεν έχει ακόμα αναλάβει και δεν έχουμε δείγματα γραφής της, σπεύδει η τουρκική ηγεσία να ζητήσει διάλογο, σε μία σαφή της προσπάθεια να ρίξει «γέφυρες» στον νέο αμερικανικό παράγοντα.

Δεν λέω ότι ο Μπάιντεν δεν είναι φιλέλληνας, αντίθετα δείχνει πως έχει μία ιδιαίτερη προσωπική συμπάθεια προς την Ελλάδα. Οι προσωπικές του απόψεις όμως δεν μπορούν να αλλάξουν την αμερικανική εξωτερική πολιτική καθώς στην αντίπερα όχθη του ατλαντικού αυτή η πολιτική καθορίζεται εν πολλοίς και από αυτό που αποκαλούμε «βαθύ κράτος».

 Και επειδή στη διεθνή διπλωματία τα σοβαρά κράτη δεν κινούνται βάσει προσωπικών συμπαθειών ή αντιπαθειών αλλά βάσει συμφερόντων, ο νέος αμερικανός πρόεδρος θα υπερασπιστεί τα συμφέροντα της πατρίδας του.

Στις διεθνείς σχέσεις δεν υπάρχουν συμπάθειες, υπάρχουν ΜΟΝΟ συμφέροντα.

Η Τουρκία, ως σοβαρός διεθνής παίκτης, έχει φροντίσει να διατηρεί πάντοτε μία ισορροπία ανάμεσα στην ισχύ και τη διπλωματία. Έχει φροντίσει να αυξάνει τις δυνατότητες του στρατού της ώστε να αυξάνει παράλληλα και τη διπλωματική της επιρροή.

Η Τουρκία έχει διαβάσει τα έργα και τις ημέρες του Θεμιστοκλή, και σίγουρα έχει διαβάσει Θουκυδίδη, σε αντίθεση με εμάς που μας ενδιαφέρει περισσότερο η εξέλιξη στο Survivor αντί για το πραγματικό survival (την επιβίωση δηλαδή) της πατρίδας μας.

Αναφέρει ο Θουκυδίδης τον διάλογο Αθηναίων και Μηλίων όταν οι πρώτοι πήγαν με το στόλο τους και την απειλή της σφαγής να εισπράξουν «προστασία» από του Μηλίους. Στο επιχείρημα των Μηλίων ότι «είμαστε σύμμαχοι και δεν πρέπει να μας συμπεριφέρεστε έτσι» οι αθηναίοι απάντησαν με δύο φράσεις οι οποίες είναι η βάση της διπλωματίας στους αιώνες:

«Δεν θα μακρυγορήσομε με ωραία λόγια. Είμαστε οι ισχυρότεροι και το ξέρετε καλά. Έχομε λοιπόν το δικαίωμα να κυβερνάμε κατακτητικά όλους τους άλλους λαούς. Εμείς γνωρίζομε, πάλι πως μόνο η υπέρτερη δύναμη καθορίζει την πολιτική και τον κανόνα του δικαίου. Και ως εκ τούτου, οι μη ισχυροί και ασθενέστεροι πρέπει να ενδίδουν και να υποχωρούν».

Μπορεί ορισμένοι να θέλουν να ζουν στην ουτοπία της απόλυτης ισχύος του δικαίου, της παγκόσμιας υπακοής στους νόμους, αλλά ο κόσμος δεν υπήρξε ποτέ δίκαιος και ποτέ νομοταγής. Η πραγματικότητα είναι ότι τόσο στις προσωπικές σχέσεις όσο και στις σχέσεις μεταξύ των κρατών, υπερισχύει το δίκαιο του ισχυρού.

Για να μην ισχύει η ανωτέρω συνθήκη, θα πρέπει να δύο μέρη να είναι ισοδύναμα. Τότε, ναι, μεταξύ τους μπορεί να υπάρξει μία έντιμη και ισότιμη διαπραγμάτευση.

Αναλογιστείτε μόνο την Κύπρο. Πόσα καταδικαστικά ψηφίσματα έχουν βγει από τον ΟΗΕ εναντίον της Τουρκίας; Είχαν κάποιο αποτέλεσμα; Απελευθερώθηκε η νήσος με τα ψηφίσματα; Ή μήπως για δεκαετίες υπήρχε και απαγόρευση από τη μεριά των ΗΠΑ στην πώληση όπλων προς της Κύπρο; Τώρα, που στην περιοχή έχουν βρεθεί κοιτάσματα φυσικού αερίου τα οποία ανήκουν στην Κυπριακή Δημοκρατία, τώρα δόθηκε και πάλι η «άδεια» στις αμερικανικές πολεμικές βιομηχανίες να προμηθεύσουν με όπλα την Κύπρο!

 Η ελληνική κυβέρνηση κινήθηκε άμεσα, και καλώς έπραξε, για την απόκτηση των αεροσκαφών Rafale, για νέες σύγχρονες φρεγάτες και προμήθεια λοιπού εξοπλισμού. Είμαι βέβαιος ότι οι επιτελείς των ενόπλων δυνάμεων και η πολιτική ηγεσία εξετάζουν και άλλες πιθανές αγορές καθώς και την εγχώρια παραγωγή οπλικών συστημάτων υψηλής τεχνολογίας.

Γιατί στις διαπραγματεύσεις, αν τελικά φτάσουμε εκεί μετά τις διερευνητικές επαφές, ο Έλληνας Πρωθυπουργός και ο Υπουργός των Εξωτερικών, δεν αρκεί να έχουν μαζί τους την πένα τους, πρέπει να διαθέτουν και το ξίφος.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Copyright © 2019 LawAndOrder.gr

iblogo