Το Στρασβούργο «αδειάζει» τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία

04 Αυγούστου 2018 - 10:00

Το δικαίωμα της έκφρασης υπερισχύει του θρησκευτικού συναισθήματος απεφάνθη το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου

«Ιησού, τι παντελόνια!», «Αγαπητή Μαρία, τι φόρεμα! », «Ιησού και Μαρία, τι φοράτε!». Τρία διαφημιστικά μηνύματα που … συνόδευαν μία
καμπάνια ρούχων στη Λιθουανία ήταν αρκετά, όπως αποδείχθηκε, για να προκαλέσουν το θρησκευτικό συναίσθημα μίας μικρής μερίδας πολιτών, με αποτέλεσμα η υπόθεση να φτάσει μέχρι το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (εδρεύει στο Στρασβούργο) που εξέτασε τα δεδομένα υπό το πρίσμα του δικαιώματος της ελευθερίας της έκφρασης.

Η εταιρεία που προσέφυγε στο Στρασβούργο, στα τέλη του 2012 είχε αναλάβει μία διαφημιστική καμπάνια ενδυμάτων χρησιμοποιώντας ως
μοντέλα έναν άντρα και μία γυναίκα, με φωτοστέφανα πάνω από το κεφάλι τους. Ο άντρας φορούσε ένα τζιν και είχε τατουάζ και η γυναίκα φορούσε ένα λευκό φόρεμα με μία σειρά από χάντρες. Η διαφήμιση αυτή πλαισιώθηκε με λεζάντες που έγραφαν τα προαναφερόμενα μηνύματα.

Περίπου εκατό άτομα διαμαρτυρήθηκαν για τις διαφημίσεις αυτές στην Αρχή Πολιτικής Προστασίας των Καταναλωτών (SCRPA), η οποία ζήτησε από τη Λιθουανική Διάσκεψη των Επισκόπων, την εδαφική αρχή της Ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας, στη Λιθουανία την άποψή της. Η Συνδιάσκεψη των Επισκόπων αποφάνθηκε ότι «η διαστρέβλωση των θρησκευτικών συμβόλων μέσω της εσκεμμένης αλλαγής του νοήματός τους είναι αντίθετη με τη δημόσια ηθική, ειδικά όταν γίνεται για την επίτευξη εμπορικού κέρδους».

Τον Μάρτιο του 2013 η SCRPA διαπίστωσε ότι οι επίμαχες διαφημίσεις ήταν αντίθετες στα δημόσια ήθη και τιμώρησε την εταιρεία με πρόστιμο περίπου 580 ευρώ. Το ποσό βέβαια δεν ήταν τέτοιο που θα μπορούσε κανείς να πει ότι ενδεχομένως συνιστούσε παρέμβαση στο δικαίωμα της ελευθερίας της έκφρασης. Ωστόσο, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο έκρινε ότι υπήρξε παραβίαση του άρθρου 10 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ), που προστατεύει την ελευθερία της έκφρασης. Και αυτό γιατί οι αρχές της Λιθουανίας, κατά του δικαστές, δεν κατάφεραν να ισορροπήσουν μεταξύ της προστασίας της δημόσιας ηθικής και των δικαιωμάτων των θρησκευόμενων με το δικαίωμα της προσφεύγουσας εταιρείας που αφορούσε την ελευθερία της έκφρασης.

ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ